ഞാൻ തലകുനിച്ച്, നാണം കൊണ്ട് കൂമ്പി നിന്നു. ഒരു വേശ്യയെക്കാൾ മോശമായ, കാഴ്ചക്കാരെ കാമം പിടിപ്പിക്കുന്ന ഒരു രൂപമായിരുന്നു എന്റേത് എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ തോന്നി.
“വാവ്… സൂപ്പർ,” സതീഷ് സാർ എന്നെ ചുറ്റി നടന്നു കണ്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “നിന്നെ ഇതിൽ കാണാൻ ഒരു ഒന്നൊന്നര ഐറ്റം പോലെ തന്നെയുണ്ട്. ഈ ഡ്രസ്സിൽ നിന്നെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ അവർക്ക് നിന്നെ പിച്ചിചീന്താൻ തോന്നും.”
ഹരി സാർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ മുലകളിൽ ആ നെറ്റ് തുണിക്ക് മുകളിലൂടെ ഒന്ന് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. “ഇത് കണ്ടില്ലേ സതീഷേ, ഇവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ ആ നെറ്റിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്നത്. ആർക്കായാലും ഒന്ന് വായിലിട്ട് നുണയാൻ തോന്നും.” ഹരി സാർ എന്റെ മുലക്കണ്ണിൽ പിടിച്ചു തിരിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ വേദനകൊണ്ടും നാണം കൊണ്ടും ഒന്ന് ഞരങ്ങിപ്പോയി.
“നിൽക്ക്, ഒരു കാര്യം കൂടി ബാക്കിയുണ്ട്,” എന്ന് പറഞ്ഞ് സതീഷ് സാർ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും കറുത്ത ലെതർ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു ചെറിയ ബെൽറ്റ് പുറത്തെടുത്തു. നായ്ക്കളുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടുന്ന കോളർ പോലെ ഒന്ന്. അതിന്റെ നടുവിലായി ഒരു ചെറിയ ഇരുമ്പ് വളയമുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ അത് കണ്ട് ഭയന്ന് പിന്നോട്ട് മാറി. “സാർ… അതെന്താ?”
“ഇതോ? ഇത് നിനക്കുള്ളതാണ്. നീ ഞങ്ങളുടെ അടിമയല്ലേ, അപ്പൊ ഒരു അടിമയെപ്പോലെ തന്നെ ഇരിക്കണം,” സതീഷ് സാർ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്റെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും ആ ലെതർ കോളർ വെച്ച്, പിന്നിൽ ബക്കിൾ ഇട്ടു മുറുക്കി. അത് എന്റെ കഴുത്തിൽ വല്ലാതെ ഇറുകിക്കിടന്നു. ആ ഇരുമ്പ് വളയം എന്റെ തൊണ്ടയ്ക്ക് താഴെയായി കിടന്നു.
