അഴങ്ങളിൽ [അയ്യപ്പൻ നായർ] 66

ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ സമയം പോകും എന്ന് മാനസിലാക്കി അമ്മ എന്നിൽ നിന്ന് മാറി  സാരി ഉടുക്കാനായി പോയി.  അമ്മ സാരി ഉടുക്കുന്നതും നോക്കി ഞാൻ ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു സാരി ഉടുത്ത ശേഷം അമ്മ പോകാനായി ഇറങ്ങി മുൻപിലത്തെ വതിലിനടുത്തു വന്നു. വാതിൽ ചെറുതായി തുറന്ന് അമ്മ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ഒന്നു നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ സ്കൂളിലേക്ക് പോയി.

എത്രയും പെട്ടന്ന്  വൈകുന്നരം ആയി അമ്മയുടെ വരവിനു വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരുന്നു.. കാമുകിയെ കാണാൻ വെമ്പൽ കൊള്ളുന്ന ഒരു കാമുകനെ പോലെ ആയി മാറിയിരുന്നു ഞാൻ അപ്പോൾ.പല തവണ ഞാൻ അമ്മയെ വിളിക്കാൻ മൊബൈൽ എടുത്തു.

പക്ഷെ എന്തു കൊണ്ടോ ഞാൻ വിളിച്ചില്ല. അവസാനം ഉച്ചക്ക് രണ്ടും കല്പിച്ചു ഞാൻ വിളിച്ചു. അമ്മ ഫോൺ എടുത്തു രണ്ടു പേർക്കും എന്ത് മിണ്ടണം എന്ന് നിശ്ചയം ഇല്ലാരുന്നു. ആ മൗനത്തെ ബേധിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ചോതിച്ചു.
”  ചോ… ചോറുണ്ടോ”

അമ്മ: കഴിച്ചു. മോ…. മോൻ കഴിച്ചോ ഞാൻ: നേരത്തെ വരുവോ.
അമ്മ: ഇവിടെ കുറച്ചു തിരക്കുണ്ട്.
ഞാൻ:ഒകെ ഞാൻ ഇവിടെ കാത്തിരിപ്പുണ്ട്.

എന്ന് പറഞ്ഞു കോൾ കട്ട ചെയ്തു. അമ്മയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല.അച്ഛന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് കിട്ടാത്ത സ്നേഹവും കരുതലും ഞാൻ കൊടുക്കാന്നത് അമ്മയെ എന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചിരുന്നു. അന്ന് പക്ഷെ അമ്മ പതിവിലും താമസിചായിരുന്നു വന്നത്. സ്കൂളിൽ പിള്ളേരുടെ കലാപരിപാടികൾ ഒകെ ഉടനെ വരുന്നുണ്ട് അത് നടത്താൻ വേണ്ടി ചുമതല അമ്മക് ആയിരുന്നു…

അപ്പോ അതിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് സ്കൂളിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങാൻ വൈകി. പിന്നെ അമ്മ വരുന്ന കൂടെ തന്നെ അച്ഛനും വന്നിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ എനിക് അമ്മയെ അടുത്ത് കിട്ടി കൂടെ ഇല്ല. ആലിങ്കാ പഴുത്തപ്പോൾ കാക്ക് വായ്  പുണ്ണ് എന്ന പറഞ്ഞപോലെ ആയി എന്റെ അവസ്ഥ..