നീ പേടിക്കേണ്ട ഞാൻ ഡോക്ടർ അല്ലെ…
ആഹ്ഹ്ഹ്….ഉഹ്ഹ്ഹ്ഹ്…
അമ്മേ… ആഹ്ഹ്ഹ്ഹ്ഹ്..
എന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് പുഴ പോലെ ഒഴുകി.. അപ്പോഴേക്കും എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ചീറ്റി.. ചൂടുള്ള ശുക്ലം വന്നു നിറഞ്ഞു..
ഞങ്ങൾ അല്പം നേരം കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു.. അവിടെ കിടന്നു ഉറങ്ങി പോയി..
വെളുപ്പിന് ആറുമാണി ആയപ്പോൾ ഞാൻ ഉണർന്നു. എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ബാബുവേട്ടൻ കിടക്കുന്നു.. എനിക്ക് ബോധം വരാൻ അല്പം വൈകി..
ഓർമ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ബാബു ഏട്ടനെ ഉണർത്തി..
പെട്ടന്ന് ഞാൻ മൊബൈൽ എടുത്തു നോക്കി..
ബാബുവേട്ട ആറുമാണി ആയി..
പുള്ളി ചാടി എഴുന്നേറ്റ് ഡ്രസ്സ് ഇട്ടു.. താഴോട്ട് ഇറങ്ങി ഓടി…
പിന്നിടുള്ള ഒരാഴ്ച ഞങ്ങൾ രാത്രിയിൽ കുത്തി മറിഞ്ഞു…
ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു പൊന്നു..
ബാബുവേട്ടന്റെ ഓരോ ഊക്കും എനിക്ക് ഓർമ്മയും അനുഭവവും ആയിരുന്നു..
അവസാനിച്ചു..
കഥയെ കഥയായി കാണുക…..
