ഭാര്യയുടെ അവിഹിതവവും ഭർത്താവിന്റെ കുറ്റാന്വേഷണവും [ഗില്ലി ബാല] 391

​ഞാൻ തലതാഴ്ത്തി മൗനം പാലിച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോൾ ചേച്ചിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. അവർ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു,

“നീ ഈ കാണിക്കുന്ന ഈഗോ ഉണ്ടല്ലോ, അത് നിന്റെ ജീവിതം തന്നെ തകർക്കും. നീ ഒന്ന് ആലോചിച്ച് നോക്ക്, പെണ്ണുങ്ങൾക്കിടയിൽ കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ  ഇല്ലാതായാൽ, ആ ശൂന്യതയിൽ വേറെ ആണുങ്ങൾ എളുപ്പത്തിൽ സ്ഥാനം പിടിക്കും. നിന്റെ ഭാര്യയുടെ കൂടെ സിദ്ധുവും സൽമാനും ഒക്കെ ഇല്ലേ? അവൾ ഇപ്പോൾ ഒരുപക്ഷേ മാനസികമായി തളർന്നിരിക്കുവാകും. ആ സമയത്ത് ഒരു തോളിൽ കൈ വെച്ച് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഒരു പുരുഷൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ, അവിടുന്ന് അവിഹിതം ഒക്കെ തുടങ്ങും.”

​ചേച്ചിയുടെ അവസാന വാചകം കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു ഇടിത്തീ വീണതുപോലെ തോന്നി. ഞാൻ ഭയന്നുപോയി. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെയും സൽമാന്റെയും രൂപങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു. അവൾക്ക് വേണ്ടത് സ്നേഹമാണ്, എന്റെ ഈ അഹംഭാവമല്ല.

അവിഹിതമെന്ന വാക്ക് എന്നെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി; എന്റെ അച്ചു, അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുമോ? അതോ ഞാൻ കാരണം അവൾ അങ്ങോട്ട് തള്ളപ്പെടുകയാണോ?

​ചേച്ചിയുടെ ഉപദേശം കേട്ട് ഞാൻ പതറിപ്പോയി. ഞാൻ ചെയ്തത് എത്ര വലിയ മണ്ടത്തരമാണെന്ന് എനിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു.

സങ്കടവും ഭയവും എന്നെ പൊതിഞ്ഞു. ആ നിമിഷം അച്ചുവിനെ ഒന്ന് വിളിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, പക്ഷേ എന്റെ കൈകൾ ഫോണിലേക്ക് നീങ്ങാൻ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ ധൃതിയിൽ ഓഫീസ് ബാഗും എടുത്ത് ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് ഓടി. വഴിനീളെ ഞാൻ അച്ചുവിനെ വിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷെ ഓരോ തവണയും ബെല്ലടിച്ച് അത് കട്ടായിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എന്റെ ഉള്ളിലെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി കൂടി വന്നു.