മെല്ലെ… വളരെ മെല്ലെ നന്ദുവിന്റെ അധരങ്ങൾ അവൻ പോലുമാറിയാതെ പ്രിയയുടെ ചുണ്ടുകളെ അറിഞ്ഞുതുടങ്ങി…..
“മ്മ്ഹ്ഹ്……”
നേർത്ത മൂളലോടെ പ്രിയയുടെ നാവ് നന്ദുവിന്റെ വായിലേക്ക് ഇറങ്ങി അവന്റെ നാവിനെ സർപ്പത്തെപ്പോലെ ചുറ്റിപിണഞ്ഞു…..ബെഡിൽ ഇരു കൈകളും കൂട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് നന്ദു പ്രിയക്ക് പൂർണമായും കീഴ്പ്പെട്ടുകിടന്നു…. ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിച്ചു….തലച്ചോറിലെ ഭയത്തിന്റെ ചിന്തകളെ ഹൃദയത്തിലെ കാമാഗ്നി ചുട്ടെരിച്ചു….ശരീരം ചൂട് പിടിച്ചു…. നന്ദുവിന്റെ കവിളിലൂടെ പ്രിയയുടെ ഉമിനീർ ചാലിട്ട് ഒഴുകി….. ഇരുവർക്കും അടർന്നുമാറാൻ താല്പര്യമില്ലാതെ ദീർഘനേരം നീണ്ട ചുംബനത്തിൽ പ്രിയയുടെ പല്ല് തട്ടി നന്ദുവിന്റെ ചുണ്ടുകൾ അങ്ങിങ്ങായി പൊട്ടി…. പക്ഷെ നൊന്തില്ല, പകരം വല്ലാത്തൊരു സുഖം… മുറിവുകളിൽ പോലും സുഖം പടരുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ മഞ്ഞ്….. ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ജീവിതം
ശ്വാസം വിലങ്ങിയതും പ്രിയ അവനിൽ നിന്നും അടർന്നുമാറി കിതച്ചു…. നന്ദുവും വല്ലാതെ കിതക്കുന്നുണ്ട്… അവന്റെ തൊട്ട് മുകളിലായിട്ടാണ് പ്രിയയുടെ മുഖം, അവളുടെ കിതപ്പിനിടയിൽ പിളർന്നു നിൽക്കുന്ന അധരത്തിലൂടെ ഉമിനീർ ഒലിച്ച് നന്ദുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് വീണു, അവനത് തുടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും പ്രിയ നാവുകൊണ്ട് അവന്റെ മുഖമാകെ നുണഞ്ഞിരുന്നു
“കൊതി തോന്നുവാ നന്ദു…..”
അവൾ ആർത്തിയോടെ അവന്റെ മുഖം മുഴുവൻ നക്കി നുണഞ്ഞു… നന്ദുവിന്റെ മുഖമാകെ നനഞ്ഞു, അവന് വല്ലാത്തൊരു ഇഷ്ടം തോന്നി… ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കപ്പെടാൻ….. പ്രേമിക്കപ്പെടാൻ…..
