ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 5🍃[പട്ടം] 93

 

സ്റ്റോർറൂമിന്റെ വാതിൽ പഴയതായിരുന്നു.

 

കട്ടിയുള്ള മരവാതിൽ. തുറക്കുമ്പോൾ അല്പം കര് കര് ശബ്ദം.

 

സാറ ആദ്യം എത്തി.

 

അവൾ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കി.

 

പഴയ ഇരുമ്പ് പെട്ടികൾ, കാർഡ്ബോർഡ് ബോക്‌സുകൾ,

മരംകൊണ്ടുള്ള ഒരു തകർന്ന കസേര,

മുകളിലെ ചെറിയ ജാലകത്തിലൂടെ അകത്തേക്ക് പതിക്കുന്ന പൊടിയേറിയ വെളിച്ചരശ്മി.

 

അവൾ അകത്ത് കയറിയതിനു പിന്നാലെ ഫിലിപ്പും എത്തി.

 

“ഇത്രയും സാധനങ്ങളോ..”

അവൻ പറഞ്ഞു.

 

“ഈ വീട്ടിലെ പഴയ സാധനങ്ങളൊന്നും കളയാറില്ല,”

സാറ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“ഓർമ്മകൾക്കും ഇവിടെ സ്റ്റോറേജ് ഉണ്ട്.”

 

ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി.

“അത് നല്ലതാണ്.”

 

സാറ ചെറുതായി അവനെ നോക്കി.

“നിനക്ക് പഴയ കാര്യങ്ങൾ ഇഷ്ടമാണല്ലേ?”

 

“അതെ”

 

അവൻ തലകുനിച്ചു.

“പഴയ കാര്യങ്ങളിൽ… സത്യങ്ങൾ കൂടുതലായിരിക്കും.”

ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ

സാറയുടെ കണ്ണുകൾ ഒരു നിമിഷം അവനിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

 

 

ഇവൻ ചിലപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഹൃദയത്തിൽ നേരെ പതിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എന്തിനാ ഇത്ര സാധാരണ പോലെ പറഞ്ഞുകളയുന്നത്…

അവൾ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.

 

അവർ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് ബോക്‌സുകൾ തുറക്കാൻ തുടങ്ങി. പഴയ ഫോട്ടോ ആൽബങ്ങൾ. അന്നാമ്മയുടെ യൗവനകാല ചിത്രങ്ങൾ. ജോസഫിന്റെ ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് ഫോട്ടോകൾ.

ചെറുപ്പത്തിലെ സാറയും ജിനിയും.

 

“ഇത് നോക്ക്…”

സാറ ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ എടുത്തു.

മണ്ണിൽ ഇരുന്ന് തലക്ക് കൈ വെച്ച് കരയുന്ന മൂന്നോ നാലോ വയസ്സുള്ള കുഞ്ഞ്.