ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 5🍃[പട്ടം] 93

പക്ഷേ അതിൽ ആ ശെഡ്ഢിന്റെ ഓർമ്മയും, അവന്റെ നോട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ ബോധ്യവും, അതിലുപരി…അവനെ കണ്ടതിലെ ഒരു സ്വകാര്യ സന്തോഷവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഫിലിപ്പിന്റെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഹൃദയം പെട്ടെന്ന് ശക്തിയായി മിടിച്ചു.

അവൻ ഒന്നും പറയാതെ ചെറുതായി തല താഴ്ത്തി. സാറ പിന്നെ മുകളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.

പക്ഷേ അവൾ കോണിപ്പടിന്റെ അവസാന പടിയിലേക്ക് എത്തുന്നതുവരെ ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ നിന്നു മാറിയില്ല.

ആ രാത്രി വീട്ടിൽ എല്ലാവരും തങ്ങളുടേതായ മുറികളിലേക്ക് പിരിഞ്ഞതിന് ശേഷം ഫിലിപ്പ് ഔട്ട് ഹൗസിലേക്കു നടന്നു.

മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ പുറത്തെ മണ്ണിന്റെ നനവും, ഇലകളുടെ മണം, മഴയുടെ ശബ്ദം,,ഇനിയും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ വാതിൽ അടച്ചു.

നനഞ്ഞ കള്ളിത്തുണിയും ഷർട്ടും മാറ്റി കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ വെച്ചു.

തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ മുഖം കഴുകി.

പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞിരുന്ന ചൂട് വെള്ളം കൊണ്ടു പോലും തണുത്തില്ലായിരുന്നു.

അവൻ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു.

കൈകൾ മുട്ടിന് മുകളിൽ ചേർത്തു.

മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ മനസ്സ് ശാന്തമായില്ല.

അവൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചതും ആദ്യമായി വന്നത് മഴയുടെ ശബ്ദമല്ല.

സാറയുടെ മുഖം, അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ, മഴയിൽ നനഞ്ഞ മുടി, ഇളം ചുവന്ന നിറമുള്ള ആ ചുണ്ടുകൾ. അവൾ കോണിപ്പടിയിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ നിമിഷം. അവളുടെ പുഞ്ചിരി. അവൻ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തുറന്നു. സ്വയം ഒന്ന് ചിരിച്ചു.