ഇടവപാതിയിലെ ആദ്യാനുരാഗം 1 [കാവൽക്കാരൻ] 127

ജാനകി അല്പനേരം നിർത്തി, പിന്നെ തനുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു,

“പിന്നെ… ഇന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് എന്റെ മനയുടെ തൊട്ടടുത്ത് നീ മനോഹരമായൊരു വീട് കണ്ടില്ലേ? ആ വലിയ നാലുകെട്ട്… അത് ആനന്ദേട്ടന്റെ വീടാ.”

ജാനകി ഇത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും തനുവിന്റെ ഉള്ളിൽ അവനോട് ഒരു തരി പോലും സഹതാപം തോന്നിയില്ല. ജനിച്ചുവളർന്ന ചുറ്റുപാടുകളുടെയും സമ്പത്തിന്റെയും അഹങ്കാരം തലയ്ക്ക് പിടിച്ച അവൾക്ക് ആ സത്യങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നതായിരുന്നില്ല.

ജാനകി പറഞ്ഞതൊന്നും കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ അവൾ മുഖം തിരിച്ചു. ഇരുട്ടു വീണു തുടങ്ങിയ ആ അമ്പലപ്പറമ്പിൽ നിന്നും ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവർ തിരികെ മനയിലേക്ക് നടന്നു.

രാത്രി ഭക്ഷണമെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തന്റെ മുറിയിലെത്തിയ തനു ഒന്ന് കുളിച്ച് ഫ്രഷായി.

കുളി കഴിഞ്ഞ് നനഞ്ഞ മുടി ടവൽ കൊണ്ട് തോർത്തുന്നതിനിടയിൽ അവൾ അറിയാതെ ആ വലിയ മരജ്ജനാലയ്ക്കടുത്തേക്ക് നടന്നു.

പുറത്ത് നല്ല ഇരുട്ടുണ്ട്. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിലൂടെ തിരഞ്ഞത് പകൽ കണ്ട ആ വലിയ നാലുകെട്ടിനെയായിരുന്നു. ആ വലിയ തറവാട്ടിൽ മുകൾനിലയിലെ ഒരു മുറിയിൽ മാത്രമേ അപ്പോൾ വെളിച്ചമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

നനഞ്ഞ മുടിയും കോതി ആ വെളിച്ചത്തിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ്, പെട്ടെന്ന് ആ മുറിയുടെ ജനാലയ്ക്കരികിലേക്ക് ഒരു രൂപം കടന്നുവന്നത്.

വെളിച്ചത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ആ രൂപം അവൾക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അത് ആനന്ദായിരുന്നു! അവൻ ജനാലയ്ക്കൽ നിന്നു കൊണ്ട് അപ്പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന അവളെ നോക്കി കുസൃതിയോടെ ഒന്ന് കൈ വീശി കാണിച്ചു.