ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 326

​”മീരേ… എനിക്ക് ഒരു ചായ ഇട്ടുതരുമോ?

അഞ്ചു വർഷം മുന്നേ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട ആ ചായയുടെ സ്വാദ് എനിക്ക് വീണ്ടും ആസ്വദിക്കാൻ കൊതിയാവുന്നു മീരേ… പ്ലീസ്.. ഒരു ചായ ഇടൂ. ഇഞ്ചിയും ഏലക്കയും കുറച്ച് കൂടുതൽ ഇട്ട, നീ മാത്രം ഉണ്ടാക്കുന്ന ആ പ്രത്യേക ചായ…”

​മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കടൽ ഇരമ്പി.

താൻ ഇഞ്ചിയിട്ടുണ്ടാക്കുന്ന ചായ സന്ദീപിന് എത്ര പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് മാത്രമേ അറിയൂ.

ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ ആശ്ചര്യത്തോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഗ്യാസ് സ്റ്റൗ കത്തിക്കുമ്പോഴും ചായ തിളപ്പിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ചു വർഷത്തിന് ശേഷം അവൾ സന്ദീപിന് വേണ്ടി ചായ തിളപ്പിക്കുകയാണ്!

​അടുക്കളയിലെ ഷെൽഫിൽ നിന്നും ചായപ്പൊടിയും പഞ്ചസാരയും എടുക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിന്റെ നീലജ്വാലയിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കെ, പിന്നിൽ ഒരു കാൽപ്പെരുമാറ്റം അവൾ കേട്ടു.

പിന്നിൽ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മണ്ണടിഞ്ഞുപോയ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ അതേ നിഴൽ പിന്തുടരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി.

സന്ദീപ്—അല്ലെങ്കിൽ സന്ദീപ് എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ആ യുവാവ് അടുക്കളവാതിലിന്റെ ചാരെ വന്നു നിൽക്കുകയാണ്.

​മീര തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. പക്ഷേ അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ പുറത്തു പതിക്കുന്നത് അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

സ്കൂളിൽ പോയി വന്ന അതേ വേഷത്തിലാണ് അവൾ നിൽക്കുന്നത്. ഇളം നീല നിറത്തിലുള്ള ആ സാറ്റിന് സാരിയുടെ ചുറ്റഴകിൽ മീര ഒരു അധ്യാപികയുടെ ഗൗരവത്തോടെ നിന്നു.