ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ] 326

പക്ഷേ അവൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നിയന്ത്രിച്ചു.

“ചായ ഇപ്പൊ ഇടാം… കുടിച്ചിട്ട് വേഗം പൊയ്ക്കോളൂ…”

അവൾ വിറയലോടെ പറഞ്ഞു.

​

അടുക്കളയിലെ ആ ചെറിയ ഇടനാഴിയിൽ ചായ തിളയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രമാണ് കേട്ടിരുന്നത്. മീര ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിന് അഭിമുഖമായി നിൽക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ ആ യുവാവിന്റെ സാന്നിധ്യം അവൾ അറിഞ്ഞു.അയാൾ അടുത്തു വരുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി..

അവന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് തന്റെ പുറത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം മീരയുടെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു.

​ വർഷങ്ങളായി തണുത്തുറഞ്ഞു കിടന്ന തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒരു ആൺസ്പർശം പടരാൻ പോകുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ തളർത്തി.

അവൻ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ മുന്നോട്ട് നീട്ടി മീരയുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത കൈകളിൽ വിരലോടിച്ചു.

ആ സ്പർശനത്തിന് സന്ദീപിന്റെ അതേ മൃദുത്വവും തീക്ഷ്ണതയുമുണ്ടായിരുന്നു. മീര എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവിടെത്തന്നെ തറഞ്ഞുനിന്നു. അവളുടെ ശരീരം വല്ലാതെ പുളഞ്ഞു.

അടുക്കളയിലെ ആ ചെറിയ ഇടനാഴിയിൽ, തിളയ്ക്കുന്ന ചായയുടെയും ഏലക്കയുടെയും ഗന്ധത്തോടൊപ്പം വർഷങ്ങളായി മീര ഉള്ളിൽ പൂട്ടിയിട്ട പ്രണയത്തിന്റെ കനലുകളും പുകയാൻ തുടങ്ങി.

​അഞ്ചു വർഷം… ഒരു പുരുഷൻ്റെ സ്പർശനം പോയിട്ട്, ഒരു നോട്ടം പോലും തൻ്റെ ശരീരത്തിൽ തറയ്ക്കാൻ മീര അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല.

മീരയുടെ വിരലുകൾ വിറച്ചു, കൈയ്യിലിരുന്ന തവി താഴെ വീഴാൻ പോയി.