‘ഓട്ടം ഒക്കെ മത്സരത്തിന് മതി. അല്ലാത്തപ്പോ നോക്കിയും കണ്ടും നടക്കേടോ..’
സ്നേഹത്തോടെ ടീച്ചർ എന്നെ ഉപദേശിച്ചു
‘ടീച്ചറും ഇടക്ക് ശ്രദ്ധിക്ക്..’
ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോ ടീച്ചർ പുഞ്ചിരിച്ചു. അഫ്രിയ ടീച്ചറിന്റെ കയ്യിൽ അപ്പോളും ഒരു ചെറിയ മുറിവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. മിക്കപ്പോഴും ടീച്ചർക്ക് എന്തെലും ചെറിയ അപകടം ഉണ്ടാകും. എവിടേലും വീഴുന്നത് ആണ്. അങ്ങനെ കെട്ടായി വരുന്നത് കൊണ്ട് ടീച്ചറെ ചില വിരുതന്മാർ തമാശക്ക് പഞ്ചർ എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്.. ഞാനും അത്കൊണ്ട് തിരിച്ചു സ്നേഹത്തോടെ സൂക്ഷിച്ചു നടക്കാൻ ടീച്ചറെ ഉപദേശിച്ചു..
അന്ന് കുറേ ദിവസങ്ങൾ കൂടിയിട്ട് ഞാൻ മുഴുവൻ നേരവും ക്ലാസ്സിൽ ഇരുന്നു. അവസാന പീരീഡ് ഫ്രീ ആയിരുന്നു. ഞാൻ റോഷന്റെ നോട്ട് കുറച്ചു എഴുതി കൊടുക്കുന്നതിനു ഇടയിൽ ആണ് പ്യൂണ് ചേട്ടൻ ക്ലാസ്സിലേക്ക് വരുന്നത്. ടീച്ചർ ആണെന്ന് വച്ചു ക്ലാസ്സിലെ അലപ്പ് ചെറുതായ് ഒന്ന് കുറഞ്ഞു നിശബ്ദമായി
‘നന്ദഗോപൻ..’
അയാൾ എന്റെ പേര് വിളിച്ചു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ്
‘പ്രിൻസിപ്പൽ മുറിയിലേക്ക് ചെല്ല്..’
ശിവ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞു. എനിക്ക് കാര്യം മനസിലായി. ഞാൻ പതിയെ പുള്ളിയുടെ പുറകെ പ്രിൻസിപ്പൽ റൂമിലേക്ക് നടന്നു
‘അമ്മയാണോ..?
ഞാൻ കാര്യം ഒന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങേരോട് ചോദിച്ചു
‘അല്ല ചേച്ചി..’
പുള്ളി പറഞ്ഞു.
ഓ.. ശിവ അമ്മയോട് അല്ല സ്നേഹ ചേച്ചിയോട് ആണ് പറഞ്ഞത്. വീട്ടിൽ അമ്മയോട് അത് പറയരുത് എന്ന് സ്നേഹയുടെ കാൽ പിടിക്കാം. അത് ചിന്തിച്ചു ഞാൻ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി
അടിപൊളി കഥയാണ് ആശാനെ… അധികം വൈകിപ്പിക്കല്ലേ…
റോക്കി പോലുള്ള ഒരു ഐറ്റവും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു