ഫിദ [അനാമിക] 872

“അയാളിനി ഇവിടെയും വരുമോ എന്നെ തേടി….”

രാത്രിയുടെ മറവു പറ്റിയിവളുടെ ശരീരം നോക്കി വന്നയാ നായ അവളെയും കുഞ്ഞിനേയും കൊല്ലാനായിട്ടൊന്നും പിന്തുടരില്ലെന്ന് മനസിലായെങ്കിലും ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയവളുടെ അരക്ഷിതാവസ്ഥ യിൽ നിന്നുടലെടുത്ത ഭയത്തെ അവൻ കുറച്ചു കണ്ടില്ല…

“നിന്നെ തേടിയാരും ഇവിടെ വരില്ല…ആരുടേയും കയ്യിലെക്കിട്ടു കൊടുക്കുകയുമില്ല…”

“അപ്പോളവിടെ വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ…..ഞാനിപ്പോ…..”

പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ വിതുമ്പുന്ന ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു വച്ചു…ആ അവസ്ഥയിലും അവനൊന്നു കുളിർന്നു..അവളുടെ പിൻതലയിൽ പിടിച്ചവൻ നെഞ്ചോട് അമർത്തി…

പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിയപോലാവൾ മുഖമുയർത്തി..അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ…അവനോർത്തു…കുറച്ചുകൂടിപ്പോയോ….

“എന്റെ കുഞ്ഞു…കുഞ്ഞനങ്ങുന്നില്ല….അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞതും അവനും വയറിലേക്ക് നോക്കി…

”ഫോൺ എടുത്തിട്ട് വരാമോ…അവൻ മുറിയിലേക്ക് ഓടി ഫോണുമായി വന്നതും അവൾ അത് വാങ്ങി ഫ്ലാഷ് ഓൺ ആക്കി ചുരിദാർ ടോപ്പുയർത്തി വയറിലേക്ക് അടിച്ചു…അവൻ ഒന്ന് സ്റ്റക്ക് ആയി…ഫ്ലാഷ്ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ കണ്ണാടിപോലെ മിന്നുന്ന വയർ..പുക്കിൾ അല്പം തള്ളിനിൽക്കുന്നു..അവിടവിടെയായി കാണുന്ന പച്ച ഞരമ്പുകൾ…

“ഹൂ…” അവളൊന്നു ശബ്ദമുണ്ടാക്കി…

ഫ്ലാഷ് അടിക്കുന്നിടത്ത് മുഴച്ചുവരുന്നു..അവനതു കൗതുകത്തോടെ നോക്കി..ഒരു ജീവന്റെ തുടിപ്പല്ലേ അതു…

“ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി ഓടിയപ്പോ എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ എന്ന്”