ഫിദ [അനാമിക] 940

അവനു മുഖം കൊടുക്കാതെ അടുക്കളവശത്തു കൂടെ അകത്തു കയറാൻ തുടങ്ങിയതും ചായക്കപ്പു നീട്ടിയവൻ…

കയ്യിലുള്ളത് മൊത്തികൊണ്ടവൻ ഹാളിലേക്ക് നടക്കും വഴി അവളെയും വിളിച്ചു..

“നിനക്ക് മെഡിസിൻ ഒന്നുല്ലേ..വിറ്റാമിനോ മറ്റോ..”

“ഉണ്ട് ”

“ഇറങ്ങിയപ്പോ അതൊന്നും എടുത്തില്ലേ”

“ആ വൃത്തികെട്ടവൻ കയറിവന്നപ്പോ ഇറങ്ങി ഓടിയതാ ഞാൻ…മരിക്കാനാ തോന്നിയെ..അപ്പൊ എന്ത് മരുന്ന്..എന്ത് വിറ്റാമിൻ..”അവളുടെ മുറുകുന്ന മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു അവൻ…

“സ്നേഹിച്ചു കല്യാണം കഴിച്ചതാ വാപ്പിച്ചിം ഉമ്മിച്ചിം…ഞാനുണ്ടായപ്പോ paralysis ആയി ഉമ്മാക്ക്..പിന്നെന്നേം ഉമ്മാനേം നോക്കിയത് വാപ്പിച്ചി ഒറ്റക്കാ…പ്ലസ്ടു വിനു നല്ല മാർക്ക്‌ വാങ്ങിയപ്പോൾ mangalore നഴ്സിംഗ് പഠിക്കാൻ വിട്ടു എന്നെ..ഫസ്റ്റ് സെമെസ്റ്റർ തീരാറാകുമ്പോളാ അറിയുന്നത് വാപ്പിച്ചിക്ക് കാൻസർ ആണെന്ന്…ഉള്ളതെല്ലാം പണയപെടുത്തിയ എന്നെ പഠിക്കാൻ അയച്ചേ…പിന്നൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല കുടുംബക്കാർ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ല..ആദ്യമൊക്കെ നാട്ടുകാർ സഹായിച്ചു..പിന്നെ ചികിൽസിക്കാൻ വഴി ഇല്ലാണ്ടായപ്പോ ഒരിക്കൽ വാപ്പിച്ചിയെന്നെ കാണാൻ mangalore ഇൽ വന്നിരുന്നു..എന്ത് വന്നാലും പഠിത്തം മുടക്കരുതെന്നും നന്നായി പഠിക്കണമെന്ന്മൊക്കെ പറഞ്ഞു..കീമോ ചെയ്‌തു മുടിയെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞൊരു രൂപം… കണ്ടിട്ടെന്റെ ചങ്കു പൊട്ടിപ്പോയി…”

പറഞ്ഞതും അവൾ പൊട്ടികരഞ്ഞുപോയി…അവനെഴുന്നേറ്റ് അവൾക്കരികിലേക്ക് ഇരുന്നു..പുറത്ത് പതിയെ തട്ടി…