ഗാലറിയിൽ ഒരു മാച്ച് ഫിക്സിംഗ് 3 [ജോകാപ്പസ്] 19

മുറിയിലെത്തി ബാലചന്ദ്രനെ കാത്തിരിക്കുമ്പോഴും സന്ധ്യയുടെ മനസ്സ് ഔട്ട്‌ഹൗസിലായിരുന്നു. അവൾ പതിവുപോലെ പുതപ്പിനുള്ളിൽ ഫോൺ എടുത്തു.
അർജുൻ: “അമ്മേ… ഉറങ്ങിയോ?” സന്ധ്യ: “പോടാ കുസൃതി! ഞാൻ അച്ഛനെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്.” അർജുൻ: “എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നില്ല. ആ ടവ്വലിൽ അമ്മ നിന്ന കാഴ്ച കണ്ണിൽ നിന്ന് മായുന്നില്ല. അമ്മേ…

അച്ഛൻ വന്നാൽ അമ്മയെ തൊടാറില്ലേ? ഈ രാത്രികളിൽ അമ്മ ഇത്രയും സുന്ദരിയായി അടുത്തു കിടക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ ഒന്നും ചെയ്യാറില്ലേ?” സന്ധ്യ: (നെഞ്ചിടിപ്പോടെ) “അർജുൻ! അച്ഛൻ വന്നാൽ ഉടനെ ഉറങ്ങും. ഞങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഇപ്പോൾ അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല.” അർജുൻ: “അമ്മേ… ആരും ഉറങ്ങിക്കഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ വാതിൽക്കൽ വന്ന് വിളിച്ചാൽ അമ്മ എന്റെ കൂടെ വരുമോ?”

സന്ധ്യ: (ശ്വാസമടക്കി) “വരാം… ജിമ്മിലേക്ക് വരാം. അവിടെയാകുമ്പോൾ എനിക്ക് സമാധാനം തോന്നും.” അർജുൻ: “അമ്മേ… ജിമ്മിൽ വെച്ച് കാണാം. പക്ഷേ അവിടെ വന്നാൽ അമ്മ എന്റെ ട്രെയിനിംഗിൽ ആയിരിക്കും. ഞാൻ പറയുന്നത് അനുസരിക്കേണ്ടി വരും.” സന്ധ്യ: “ഞാൻ നിനക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റു തരാൻ തയ്യാറാണ്… ഉമ്മ.”

ഈ വാക്കുകളോടെ സന്ധ്യ തന്റെ മാതൃത്വം എന്ന ഭാരം പൂർണ്ണമായും ഇറക്കിവെച്ചു. ബാലചന്ദ്രൻ എന്ന “Ghost” (നിഴൽ) തൊട്ടടുത്ത് കിടക്കുമ്പോഴും, അർജുൻ അവളുടെ ആത്മാവിനെ കീഴടക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഇവന്റ് 10: ദ ടാർഗെറ്റ് & ദ ഫോട്ടോഷൂട്ട് എഗ്രിമെന്റ്

ബാലചന്ദ്രൻ താഴെ മുറിയിൽ ഗാഢനിദ്രയിലായ ആ രാത്രിയിലാണ് സന്ധ്യ തന്റെ ആദ്യത്തെ ‘മിഡ്‌നൈറ്റ് വിസിറ്റ്’ നടത്തിയത്. അർജുൻ നേരത്തെ ചാറ്റിലൂടെ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ, എല്ലാവരും ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അതീവ ജാഗ്രതയോടെ എഴുന്നേറ്റു.