ഗാലറിയിൽ ഒരു മാച്ച് ഫിക്സിംഗ് 4 [ജോകാപ്പസ്] 507

ഒരു ശില്പം പോലെ മിനുസപ്പെടുത്തിയ തന്റെ ഉടലിലെ ഓരോ വടിവും മകന് മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ സന്ധ്യയിൽ വല്ലാത്തൊരു ആത്മവിശ്വാസം നിറഞ്ഞു. “അമ്മേ… അമ്മ എന്റെ മാത്രം ആണ്,” അർജുന്റെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ മനസ്സിലെ അവസാനത്തെ മടിശ്ശീലയും അഴിഞ്ഞുവീണു. തന്റെ ശരീരം ഇത്രത്തോളം സുന്ദരമാണെന്ന് സന്ധ്യ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. ഭർത്താവായ ബാലചന്ദ്രൻ ഒരു ഉപയോഗവസ്തുവായി മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ആ ഉടൽ,

മകന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ദൈവത്തെപ്പോലെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സന്ധ്യയുടെ ഉള്ളിലെ പഴയ വീട്ടമ്മ പൂർണ്ണമായും മരിച്ചു. പകരം, അർജുന്റെ മാത്രം ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള, അവന്റെ കണ്ണുകൾക്കായി മാത്രം തുറന്നുവെച്ച ഒരു ജീവനുള്ള കലാരൂപമായി സന്ധ്യ സ്വയം മാറി.

അർജുൻ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ സന്ധ്യ ആ ചുവന്ന സിൽക്ക് സാരി മാത്രം ധരിച്ചു. ബ്ലൗസ് ഉപേക്ഷിച്ച് കറുത്ത ലേസ് ബ്രായ്ക്ക് മുകളിലൂടെ സാരി ചുറ്റി അവൾ ലിവിംഗ് റൂമിലെത്തി. ചായ കുടിക്കാൻ വന്ന ബാലചന്ദ്രൻ അവളെ കണ്ട് ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധനായി നിന്നുപോയി. അവളുടെ ചർമ്മത്തിന്റെ ആ തിളക്കവും മൃദുത്വവും അയാളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.

“സന്ധ്യേ… നീ എന്താ ഇങ്ങനെ? നിന്റെ ചർമ്മം വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ,” ബാലചന്ദ്രൻ അവളുടെ തോളിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. സന്ധ്യ പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു. “അതൊക്കെ നല്ല ക്രീമുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ… പിന്നെ കൃത്യമായ വർക്കൗട്ടും. അർജുൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ചെയ്തപ്പോൾ വന്ന മാറ്റമാണ്.”