കായംകുളം കിംഗ് 🏓 3 [Teena John] 157

“നിന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റും,” ഗീത വളരെ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. “ഡോക്ടർ രാധിക നിൻ്റെ ആ കരുത്തിനെക്കുറിച്ച് അവരോട് വർണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവർക്ക് നിന്നെ വെറുമൊരു കളിപ്പാവയായിട്ടല്ല, ഒരു അത്ഭുതമായിട്ടാണ് കാണേണ്ടത്. പ്രതിഫലം നീ ചിന്തിക്കുന്നതിലും അപ്പുറമായിരിക്കും. എന്ത് പറയുന്നു?”

എൻ്റെ ഉള്ളിലെ ജിഗോള ആ വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാറായി. പണത്തേക്കാളുപരി, ആ ഉന്നത സമൂഹത്തിലെ രണ്ട് സ്ത്രീകൾക്ക് മുന്നിൽ എൻ്റെ കഴിവ് തെളിയിക്കാനുള്ള ഒരു വാശി എൻ്റെയുള്ളിൽ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. “ഞാൻ തയ്യാറാണ് ചേച്ചി,” ഞാൻ മറുപടി നൽകി.

കോടമഞ്ഞിലേക്കുള്ള യാത്ര
വെള്ളിയാഴ്ച ഉച്ചയോടെ ഞാൻ എൻ്റെ ബുള്ളറ്റിൽ മൂന്നാറിലേക്ക് തിരിച്ചു. അടിമാലി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ നല്ല തണുപ്പ് തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചുരം കയറുന്തോറും കോടമഞ്ഞ് എൻ്റെ കാഴ്ചകളെ മറച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഗീത അയച്ചുതന്ന ലൊക്കേഷൻ മൂന്നാർ ടൗണിൽ നിന്ന് വളരെ മാറിയുള്ള, ചിത്തിരപുരത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു വലിയ ഏലത്തോട്ടത്തിന് നടുവിലായിരുന്നു. ഏകദേശം അഞ്ച് മണിയോടെ ഞാൻ അവിടെയെത്തി.

നൂറുകണക്കിന് ഏക്കർ പരന്നുകിടക്കുന്ന എസ്റ്റേറ്റ്. അതിന് നടുവിലായി ബ്രിട്ടീഷ് ശൈലിയിൽ പണിത അതിമനോഹരമായ ഒരു പഴയ ബംഗ്ലാവ്. ചുറ്റും ആരുമില്ല. കടുത്ത ഏകാന്തത. അവിടെ ജോലിക്കാർ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, എല്ലാം അവർ മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്ത് ഒഴിവാക്കിയിരിക്കണം. ബംഗ്ലാവിൻ്റെ പോർച്ചിൽ ഒരു റേഞ്ച് റോവർ കാർ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ ബുള്ളറ്റ് ഒതുക്കി നിർത്തി കോളിംഗ് ബെല്ലടിച്ചു. കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വലിയ തടിയൻ വാതിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു. മുന്നിൽ നിന്നവരെ കണ്ട് ഞാൻ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. കൊച്ചിയിലെ ഉന്നത സമൂഹത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന രണ്ട് മുഖങ്ങൾ. ഫാഷൻ ഡിസൈനറായ അഞ്ജലിയും, ഒരു വലിയ ജ്വല്ലറി ഗ്രൂപ്പിൻ്റെ ഉടമയുടെ ഭാര്യയായ ശാലിനിയും (പേരുകൾ സാങ്കല്പികം). ഇരുവരും മുപ്പത്തിയഞ്ചിനും നാല്പതിനും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള അതിസുന്ദരികളായ സ്ത്രീകൾ.
അഞ്ജലി ഒരു ബ്ലാക്ക് വിൻ്റർ ജാക്കറ്റും ജീൻസുമായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്. ശാലിനി ആകട്ടെ വളരെ നേർത്ത ഒരു സിൽക്ക് ഗൗണും. ചുറ്റും കൊടുംതണുപ്പായിരുന്നിട്ടും അവർക്ക് അതിൻ്റെ യാതൊരു കുലുക്കവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
“വെൽക്കം ടു മൂന്നാർ, കിംഗ്,” അഞ്ജലി എൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറ്റി. അകത്ത് ഒരു വലിയ ഫയർ പ്ലേസ് കത്തിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.