പക്ഷെ ഒരു രാത്രി മുത്തശ്ശിയുടെ അവസ്ഥ വീണ്ടും മോശമാകുകയും ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആക്കേണ്ടിയും വന്നു… ആ സമയത്ത് അപ്പ ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ പറ്റാത്ത കുറെ കാര്യങ്ങളിൽ ആയത് കൊണ്ടു അമ്മയും, ചിറ്റമ്മയും കൂടി ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിൽക്കേണ്ടി വന്നു ഞാൻ തനിയെ വീട്ടിലും
2 ദിവസം അങ്ങനെ തുടർന്നു… ട്രീറ്റ്മെന്റ് ചെയ്തിട്ട് കാര്യമില്ല എന്ന് ഡോക്ടർമാർ ഉറപ്പിച്ചു
ഇത്തവണ പക്ഷെ ആരും വന്നില്ല… മരിച്ചിട്ട് വരാം എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുവാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി..
അമ്മ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വിളിച്ചു..
“മോളെ മുത്തശ്ശി എപ്പോ വേണേലും നമ്മെ വിട്ട് പോകും വീട്ടിൽ ആൾക്കാരൊക്കെ വരും ഞാനാ കോരനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അയാൾ വന്ന് വീടും പറമ്പും ഒക്കെ വൃത്തിയാക്കും…നീ റൂമിനുള്ളിൽ കതകടച്ചിരിക്കാതെ അയാൾക്ക് വെള്ളം വല്ലതും വേണേൽ എടുത്ത് കൊടുക്കണേ ”
ശെരി അമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ ഫോൺ വെച്ചു… ജനലിൽ കൂടി പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ കോരൻ വന്ന് പണി തുടങ്ങിയിരുന്നു… ഞാൻ പടവുകൾ ഇറങ്ങി താഴെ അടുക്കളയിൽ എത്തി കുറച്ച് വെള്ളവും എടുത്ത് അങ്ങോട്ട് പോയി…
ഞാനൊരു ഷോർട്സ് ആണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നത്.. ഷോർട്സ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ തീരെ ഇറക്കം കുറവാണ് കാലുള്ള ഷഡ്ഢിയുടെ അത്ര ഇറക്കം മാക്സിമം… പിന്നെ നല്ല ലൂസ് ആയ ഒരു ടീഷർട്ടും ബ്രാ ഇട്ടിട്ടേയില്ല … എനിക്കായാളുടെ മുന്നിലേക്ക് അങ്ങനെ പോകാൻ നാണമോ പേടിയോ ഒന്നും തോന്നിയിട്ടില്ല കാരണം ചെറുപ്പം മുതൽ കാണുന്നതാണ് കോരനെ… ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ പുറം പണികൾ എല്ലാം ചെയ്യുന്നത് കോരൻ ആണ്… വീട്ടിൽ പണിയൊന്നും ഇല്ലെങ്കിലേ കോരൻ പുറത്ത് ജോലിക്ക് പോകുള്ളൂ… പിന്നെ വേറെ ജോലി ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും കോരൻ വീട്ടിൽ വന്ന് എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു കൊണ്ടു നിൽക്കും..
