അവൻ പതുക്കെ എട്ടാം നമ്പർ വില്ലയുടെ ഗേറ്റ് കടന്നു. ആ വില്ലേജ് മുഴുവൻ നിശബ്ദമാണ്. എല്ലാവരും ഉച്ചയുറക്കത്തിലാണ്.
ആമിനയുടെ വീടിന്റെ വാതിൽ പകുതി തുറന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അകത്തേക്ക് കയറി.
ഫൈസൽ അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ വീടിനുള്ളിൽ സോപ്പിന്റെയും ഷാംപൂവിന്റെയും സുഗന്ധം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ആമിന കുളി കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങിയതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. നനഞ്ഞ മുടി ഒരു തോർത്തിൽ പൊതിഞ്ഞു കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ കയ്യിൽ മാറാനുള്ള വസ്ത്രങ്ങളുണ്ട്.
“ഫൈസൽ വന്നോ? ഞാൻ ഇപ്പൊ കുളിച്ചു വന്നതേയുള്ളൂ. ഒന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറിയിട്ട് വരാം,” അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
പതുക്കെ നടന്നു വന്ന ഫൈസലിന്റെ കാലിൽ ഉമ്മറത്തെ ചെടികൾ നനച്ചപ്പോൾ ഉണ്ടായ അല്പം ചെളി പറ്റിയിരുന്നു. “അയ്യോ, ഫൈസലിന്റെ കാലിൽ ചെളിയായല്ലോ. ആ ബാത്ത്റൂമിൽ കയറി ഒന്ന് കഴുകിക്കോ,” ആമിന ബാത്ത്റൂമിന് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി.
അവൻ പതുക്കെ ബാത്ത്റൂമിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. അവിടെ അപ്പോഴും ചൂടുവെള്ളത്തിന്റെ ആവി പറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാല് കഴുകാൻ കുനിഞ്ഞ ഫൈസലിന്റെ കണ്ണുകൾ അവിടെ അലക്ഷ്യമായി കിടന്നിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളിലേക്ക് നീണ്ടു. ഇന്നലെ ആമിന ധരിച്ചിരുന്ന ആ ടി-ഷർട്ടും, കാപ്പി നിറത്തിലുള്ള അടിപ്പാവാടയും അവിടെയുണ്ട്. അവയ്ക്കൊപ്പം കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള ഒരു ബ്രായും, പിന്നെ അവൻ ഇന്നലെ സ്വപ്നം കണ്ട ആ ചുമന്ന ജെട്ടിയും.
ഹൃദയമിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ച ഫൈസൽ ചുറ്റും നോക്കി. ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അവൻ ആ ചുമന്ന ജെട്ടി കയ്യിലെടുത്തു. അതിൽ ഇപ്പോഴും ആമിനയുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഗന്ധവും നേർത്ത സോപ്പിന്റെ മണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അത് പതുക്കെ തന്റെ മൂക്കിനോട് ചേർത്ത് ഒന്ന് ആഞ്ഞു മണത്തു.
