ലവ് ബൈറ്റ് [കാവൽക്കാരൻ] 1072

രാത്രിയിലെ ആലോചനയും കിനാവും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ബോധം കെട്ടുറങ്ങിയതുകൊണ്ട് നേരം വെളുത്തതറിഞ്ഞില്ല.

ഉച്ചവെയിൽ ജനലിലൂടെ അടിച്ചുകയറി എന്റെ ആസനം പൊള്ളിച്ചപ്പോഴാണ് കണ്ണ് തുറന്നത്.

മണി നോക്കിയപ്പോൾ 12 കഴിഞ്ഞു!

എന്റെ പൊന്നോ, ഇത്രേം നേരമായോ?

വേഗം എഴുന്നേറ്റ്, പല്ലും തേച്ച്, പേരിനൊരു കുളിയുമൊക്കെ പാസാക്കി ഫ്രഷായി.

വിശപ്പിന്റെ വിളി വന്നപ്പോൾ പതിവ് പോലെ “മമ്മീ… ചായേയ്…” എന്നും വിളിച്ച് ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു.

അവിടെ നോക്കുമ്പോൾ ചേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും കൂടി എന്തോ ഗൂഢാലോചനയിലാണ്. കൗണ്ടർ ടോപ്പിൽ ചാരി നിന്ന് ഭയങ്കര സീരിയസ് ചർച്ച.

എന്നെ കണ്ടതും രണ്ടുപേരും സംസാരം നിർത്തി.

എന്നിട്ട് ഒരൊറ്റ നോട്ടം!

സാധാരണ എന്നെ കണ്ടാൽ എഴുന്നേറ്റോടാ കുമ്പകർണ്ണാ എന്ന് ചോദിക്കുന്നവരാണ്. ഇതിപ്പോ അന്യഗ്രഹജീവിയെ കാണുന്ന പോലെ ഒരൊറ്റ നോട്ടം! കണ്ണിൽ മൊത്തം അത്ഭുതം. വായടക്കാൻ പോലും മറന്ന് അവർ എന്നെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുകയാണ്.

‘ഇവർക്കിതെന്തുപറ്റി? എന്റെ മുഖത്ത് വല്ല കരിയും പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ?’

ഞാൻ ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ “എന്താ?” എന്ന് ചോദിക്കാൻ വായ തുറന്നതും…

പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർമ്മ വന്ന പോലെ ചേച്ചി കയ്യിലിരുന്ന ദോശ തിരിച്ചിടുന്ന സ്റ്റീൽ ചട്ടുകം മുറുകെ പിടിച്ചു.

“ടപ്പേ!!”

ഒരൊറ്റ അടി! കൃത്യം എന്റെ ചന്തിക്ക് തന്നെ.

വേദന കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നയിടത്തുനിന്ന് രണ്ട് ചാട്ടം ചാടിപ്പോയി. തൊലി ഉരിഞ്ഞുപോയലത്തെ നീറ്റൽ!