ലവ് ബൈറ്റ് [കാവൽക്കാരൻ] 1061

ചേച്ചി പല്ലിരുമ്മിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ താഴെ വീഴാതിരിക്കാൻ ഞാൻ പാടുപെട്ടു.

പടച്ചോനേ… പണി പാളിയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരാ, പാളീസായി!

എന്നാലും ഞാൻ മനസ്സാനിധ്യം കൈ വിട്ടില്ല..

​”അതിന് ഞാനിന്നലെ ഒന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ… ആകെപാടെ ചെരുപ്പ് ഊരി കയറാനല്ലേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു അത് ഇത്രക്കും വലിയ പ്രശ്നം ആണോ…”

ഞാൻ വീണ്ടും ന്യായീകരിക്കാൻ നോക്കി.

​”അതൊന്നുമല്ലടാ പ്രശ്നം…”

ഏട്ടത്തി ഇടയിൽ കയറി.

​”പിന്നെന്താ?”

​”നീ ഒന്ന് ഹാളിലേക്ക് ചെന്ന് നോക്ക്. അമ്മ അവിടെ സോഫയിൽ ബോധം കെട്ടപോലെ ഇരിപ്പുണ്ട്.”

​”എന്തിന്? അമ്മയ്ക്ക് വല്ല നെഞ്ചുവേദനയും വന്നോ?”

എനിക്ക് പേടിയായി.

​”നെഞ്ചുവേദനയല്ല… ആ പെണ്ണ്, അനു ചൈതന്യ… അവൾ ഇപ്പോൾ അമ്മയെ വിളിച്ചിരുന്നു!”

​”എന്ത്?!!”

​എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി. അവൾ അമ്മയെ വിളിച്ചെന്നോ? ചെരുപ്പ് ഊരാൻ പറഞ്ഞതിന് വല്ല കേസും കൊടുക്കാനാണോ? അതോ അമ്മയെ ജോലിയിൽ നിന്ന് പിരിച്ചുവിടാനോ?

എന്റെ തൊണ്ട വറ്റി.

​”എന്നിട്ട്? അവൾ അമ്മയെ ചീത്ത വിളിച്ചോ?”

ഞാൻ പേടിയോടെ ചോദിച്ചു.

​അപ്പഴേക്കും ചേച്ചിയും ഏട്ടത്തിയും പരസ്പരം നോക്കി. അവരുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന ഭാവം എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ദേഷ്യമല്ല, പകരം ഒരു അവിശ്വസനീയതയാണ്.

​”ഇല്ല…”

ചേച്ചി പതിയെ പറഞ്ഞു.

“അവൾക്ക് നിന്നെപ്പറ്റി അറിയണം എന്ന്! നിന്റെ പേര്, വയസ്സ്, പഠിപ്പ്… പിന്നെ…”