ലവ് ബൈറ്റ് [കാവൽക്കാരൻ] 1076

​മൈര്… ഏത് നേരത്താണോ എന്തോ ജനിക്കാൻ തോന്നിയത്!

​ഞാൻ മനസ്സിൽ ശപിച്ചു.

ഭൂമി പിളർന്ന് താഴോട്ട് പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ സമയത്താണ്, ചെവിയിൽ തുളച്ചുകയറുന്ന ആ വൃത്തികെട്ട ശബ്ദം കേട്ടത്.

​”അളിയാ… ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ…!!”

​ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് ഞാനൊന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ദാ നിൽക്കുന്നു,എന്റെ ചങ്ക് കിരൺ ! അവന്റെ കയ്യിലുമുണ്ട് ഒരു വലിയ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ്. അവന്റെ ആ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് കാര്യം പിടികിട്ടി, ഇവനും എന്നെ വാരാൻ വന്നതാണ്.

“എന്റെ പൊന്ന് മൈരേ, നീ നിന്റെ വായ എങ്ങാനും തുറന്നാൽ കാലേ വാരി നിലത്തടിക്കും ഞാൻ…”

അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്നുനിന്ന് പല്ലിനിടയിലൂടെ ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു.

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന കിരണിന്റെ മുഖം പെട്ടെന്നൊന്ന് മാറി.

“അതിന് ഞാനെന്ത് ചെയ്തു?”

അവൻ നിഷ്കളങ്കനെ പോലെ കൈ മലർത്തിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ആ ഭാവം കണ്ടാൽ ആർക്കും പാവം തോന്നും. പക്ഷെ എനിക്കല്ലേ ഇവന്റെ തനിക്കൊണം അറിയൂ.

“നീ ഒന്നും ചെയ്യണ്ട, മിണ്ടാതിരുന്നാൽ മതി…”

ഞാൻ കടുപ്പിച്ചു തന്നെ പറഞ്ഞു. എന്റെ മറുപടി കേട്ട് അവൻ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ആക്കിയ ചിരി ചിരിച്ചു.

അല്പസമയം കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുറ്റത്ത് പരിചിതമായ ആ ഘനഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടു. ഏട്ടന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദം! അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് എന്റെ ശ്വാസമൊന്ന് നേരെ വീണത്.

ഏട്ടൻ വന്നു, ഇനി അധികം വൈകില്ല.