മുറിവുകൾ മാറിയ അവന്റെ ശാന്തമായ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ വീണ്ടും വലിയൊരു കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞു. അവൻ അല്ലെങ്കിലും എന്താണ് ചെയ്തത്? തന്നെ ജീവനുതുല്യം പ്രണയിച്ചു എന്നത് മാത്രമല്ലേ? അവൻ ഈ രാത്രിയെക്കുറിച്ച് കണക്കുകൂട്ടിയ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് താനല്ലേ നശിപ്പിച്ചുകളഞ്ഞത്! ആവശ്യമില്ലാത്ത ചിന്തകളും സങ്കടങ്ങളും മനസ്സിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറിയപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരം തോന്നി, അവൾ തന്റെ തലയിൽ ഇരുകൈകളും വെച്ചു പോയി.
അവൾ വീണ്ടും അവനെ നോക്കി. അവനെ ആദ്യമായി കണ്ട നാൾമുതൽ അവൾ ചോദിക്കുന്ന ആ ചോദ്യം അപ്പോഴും അവളുടെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങി.
“ആരാണവൻ തനിക്ക്? പ്രണയമാണോ? പാടില്ല… അവൻ എനിക്കോ, അവന് ഞാനോ ഒരിക്കലും ചേരില്ല…”
ചോര കുടിച്ച് പൂർണ്ണ ശക്തിയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും, എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അവൾ അവളോട് തന്നെ പിച്ചും പേയും പറയാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ വലിയ ആന്തരിക മൽപ്പിടുത്തം അവസാനിച്ചത്, വല്ലാത്തൊരു വാത്സല്യത്തോടെ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ചൂട് ചുംബനം നൽകി, അവന്റെ ആ വിശാലമായ നെഞ്ചിലേക്ക് തന്നെ തലവെച്ച് അവൾ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണപ്പോഴായിരുന്നു.
തുടരണോ….?
കാരണം ഈ കഥ ശരിക്കും ഈ പാർട്ടോടു കൂടി തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളു… ഇനിയും ചിലപ്പോൾ ഒരുപാട് പാർട്ട് ഉണ്ടായേക്കാം അതുവരെ എനിക്ക് എഴുതാൻ സാധിക്കുമോ എന്നറിയില്ല….ഇപ്പോൾ നിർത്തിയാൽ അത് ഈ കഥയെ അഫ്ഫക്റ്റ് ചെയ്യില്ല…
