എന്നാൽ രാഘവൻ തന്റെ ലഹരി കനത്ത കണ്ണുകളോടെ അവളെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. “കിടക്കാൻ സമയമായില്ല മാഡം. പവിയുടെ ബംഗ്ലാവിലെയും ഈ ഹോട്ടലിലെയും കളികൾ കണ്ട് നിന്റെ ഉള്ളിലെ കഴപ്പ് മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം.”
അവൻ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന ആ വലിയ മരക്കസേര എടുത്ത് നടുവിലിട്ട് അതിൽ കാലിന്മേൽ കാൽ വെച്ചിരുന്നു. എന്നിട്ട് ടീനയ്ക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. “കസേരയില്ലാതെ ഇരിക്കുന്ന ആ പഴയ പൊസിഷനിൽ നിൽക്കെടി പൂറീ!”
വേറെ വഴിയില്ലാതെ ടീന തന്റെ കാലുകൾ പകുതി മടക്കി, വായുവിൽ കസേരയിലിരിക്കുന്നതുപോലെ വലിഞ്ഞു നിന്നു. ബ്രാ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ആ ഇറുകിയ നൈറ്റിയുടെ മുന്നിലേക്ക് അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ആ ചലനത്തിൽ കൂടുതൽ തള്ളിനിന്നു. രാഘവൻ കസേരയിലിരുന്ന് മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് ആസ്വദിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് രാഘവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു: “മാഡം… ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ കാട്ടി അപമാനിച്ചാലും, നിന്റെ പെണ്ണുടലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ കയറി മേഞ്ഞാലും… നാളെ നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്റെ പഴയ ഡ്രൈവർ രാഘവൻ തന്നെയായിരിക്കും കേട്ടോ. നിന്റെ ആജ്ഞകൾ അനുസരിക്കുന്ന വെറുമൊരു ഡ്രൈവർ. പക്ഷേ ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ നീ എന്റെ വെറുമൊരു ഭോഗവസ്തു മാത്രമാണ്.”
രാഘവന്റെ ആ വാക്കുകൾ ടീനയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിചിത്രമായ വികാരം നിറച്ചു. പത്ത് ഇരുപത് മിനിറ്റോളം ആ കഠിനമായ പൊസിഷനിൽ നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ തടിച്ച തുടകൾ വേദന കൊണ്ട് വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
“രാഘവാ… എന്റെ കാലുകൾ വല്ലാതെ വേദനിക്കുന്നു… എനിക്ക് വയ്യ…” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് കെഞ്ചി.
