പവിത്രൻ അവളുടെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി. “അടിമയാകാൻ നീ ഇനിയും ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട് ട്രീസ. വേഗം അഴിക്ക്!”
അവൾ വിറയലോടെ തന്റെ പാന്റ് താഴേക്ക് മാറ്റി. അവളുടെ ആഡംബര വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ഇപ്പോൾ പവിത്രന്റെ കാൽക്കീഴിൽ ഒരു കൂമ്പാരമായി കിടക്കുന്നു. തന്റെ ശരീരം മറയ്ക്കാൻ കൈകൾ കൊണ്ട് ശ്രമിക്കുന്ന അവളുടെ ആ അവസ്ഥ കണ്ട് പവിത്രന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ സംതൃപ്തി പടർന്നു. അവൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ അവിടെയിരുന്ന് വിതുമ്പുകയായിരുന്നു. ട്രീസ ജോൺ എന്ന അഹങ്കാരിയായ മിസ്ട്രസ്സ് ഇന്ന് വെറുമൊരു നിസ്സഹായയായ പെണ്ണായി അവന്റെ മുന്നിൽ തകർന്നു വീണിരിക്കുന്നു.
ഹാളിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ പവിത്രൻ തന്റെ ട്രൈപ്പോഡ് ഉറപ്പിച്ചു. അത്യാധുനികമായ ആ ക്യാമറയുടെ ലെൻസ് കൃത്യമായി ട്രീസയുടെ മുഖത്തേക്ക് തിരിച്ചു വെച്ചു. ആ റെക്കോർഡിംഗ് ബട്ടണിലെ ചുവന്ന വെളിച്ചം മിന്നാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ട്രീസയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം ഇരട്ടിയായി. തന്റെ അന്തസ്സും അഭിമാനവും ഒരു ഡിജിറ്റൽ ഫയലായി മാറാൻ പോകുകയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ തളർത്തി.
“ഇനി നിന്റെ ഓരോ ചലനവും ലോകം കാണും ട്രീസ. പക്ഷേ അതിനു മുൻപ്, നിന്റെ ഉടലിലെ അവസാനത്തെ അടയാളങ്ങളും എനിക്ക് ഈ തറയിൽ കാണണം,” പവിത്രൻ ക്യാമറയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് കൽപ്പിച്ചു.
ട്രീസ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ തന്റെ ബ്രായുടെ ഹുക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. “പവി… പ്ലീസ്… ഇത് വേണ്ട. ഇത് ഷൂട്ട് ചെയ്യരുത്. നിനക്ക് എന്നെ എന്തുവേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ, പക്ഷേ ഇത്…” അവൾ കരച്ചിലിനിടയിൽ കേണു.
bro കിടിലൻ കഥ femadam കഥ… പേജ് കൂടട്ടെ
പ്രതികാരം വേണം / കളിയും വേണം