മകളുടെ മദനപ്പൊയ്ക [kkwriter-2024] [Extended and Revised] 64

ഞാൻ പതിയെ ഒന്നു പാളിനോക്കിയപ്പോൾ, വീണ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടാണിതെല്ലാം പറഞ്ഞെതെന്ന് വ്യക്തമായി.

ബിസ്സിനസ്സ് ടൂർ പോകാനുള്ള തിരക്കിലായതിനാൽ ജിനു വീണ പറയുന്നതൊന്നും കാര്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലായിരുന്നു.

“ആ നിന്റെ ഇഷ്ട്ടമ്പോലെ.” എന്നു പറഞ്ഞ് പതിനഞ്ച് ദിവസം നീളുന്ന ബിസ്സിനസ്സ് യാത്രക്കായി, “അച്ഛാ പോയി വരട്ടേ.” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ജിനു തിരക്കിട്ടിറങ്ങി. അവന്‌ എത്രയും വേഗം എയർപോർട്ടിൽ എത്തേണ്ടതാണ്‌.

വീണ വല്ലതുമൊക്കെ ചോദിച്ചേക്കും എന്ന ഭയത്തിൽ ഞാനും പെട്ടെന്നു തന്നെ തോട്ടത്തിലേക്ക് എന്നു പറഞ്ഞ് സ്ഥലം കാലിയാക്കി. ഉച്ചക്ക് ഊണു കഴിഞ്ഞുള്ള പതിവുറക്കവും അന്നു വേണ്ടന്നുവെച്ച്, നാലു നാലരവരെ വെറുതേ തോട്ടത്തിൽ കൂടി ചുറ്റിക്കറങ്ങി നടന്നു.

വീട്ടിൽ തിരികെ എത്തിയപ്പോൾ വീണ എവിടെയോ പോകാനായി, റെഡിയായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

“അച്ഛൻ ഇരിക്ക്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ചായ കൊണ്ടുവരാം” എന്നു പറഞ്ഞ് അവൾ അകത്തേക്കു പോയി. പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലായെന്നുള്ള മട്ടിലായിരുന്നു പെരുമാറ്റം. എങ്കിലും എനിക്കാകെ ഒരു വെപ്രാളം തോന്നാതിരുന്നില്ല.

ചായ കപ്പ് എനിക്കു തന്നുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു,

“അച്ഛാ ഞാൻ കാർ ഒന്നെടുക്കയാണ്. അത്യാവശ്യമായി അൽപ്പം ഷോപ്പിങ്ങുണ്ട്. അച്ഛനു ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലല്ലോ?”

“ഇല്ലാ”യെന്ന അർഥത്തിൽ ഞാൻ തലയാട്ടി. തലേന്നത്തെ ചമ്മലാൽ ആവണം എന്റെ നാവ് കെട്ടിയതുപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു.

വീണ തിരികെ എത്തിയപ്പോഴേക്ക് മണി ഏഴു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്റെ ക്ളബിൽ പോക്ക് മുടങ്ങി എന്നെനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഇനി ടിവി തന്നെ ശരണം. വീണയെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ ആകെ ചമ്മലും.