മകളുടെ മദനപ്പൊയ്ക [kkwriter-2024] [Extended and Revised] 64

“പെണ്ണിനെ വഷളാക്കിക്കോ. വല്ല വീട്ടിലും ചെന്ന് കയറേണ്ടതാണ്‌. അവസാനം അച്ഛന്റെ കൂടെ കഴിയേണ്ടിവരും. പറഞ്ഞേക്കാം.” രാധിക എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടും.

ഞാൻ ചിരിക്കും.

അപ്പോൾ വീണ ഓടിവന്ന് എന്റെ മടിയിൽ കയറിയിരുന്ന് കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റി തോളിൽ തലചായ്ച്ച് ഒരിരുപ്പുണ്ട്.

“ഞാൻ എന്നും അച്ഛന്റെ കൂടെ കഴിഞ്ഞോളാം.” വീണ മുഖം വീർപ്പിച്ച് പറയും.

“എന്റെ പൊന്നുമോൾ അച്ഛന്റെ കൂടെ കഴിഞ്ഞോളൂ..” ഞാൻ പൊട്ടിച്ചിരിക്കും.

രാധിക അതുകണ്ട് പോകാൻ തുടങ്ങിയാൽ ഞാൻ അവളെയും എന്റെ അരികിൽ പിടിച്ചിരുത്തും.

മെല്ലെ ആ പിണക്കം മാറി, മോളുടെ കവിളിൽ രാധിക ഉമ്മകൾ നൽകും.

എത്രയോ തവണ ഇത് ഈ വീട്ടിൽ ആവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും യാത്രപോയാലും ഇതൊക്കെത്തന്നെ സംഭവിക്കും.

ജിനുവിനെപ്പോലും ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്‌ അവൾ സമ്മതിച്ചതെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ പിന്നെ മോളും മരുമകനും പറഞ്ഞ ഈ മാറ്റം ഒന്ന് പരീക്ഷിക്കാം എന്ന് ഞാനും തീരുമാനിച്ചു. ഏകാന്തത വല്ലാത്ത ഒരു വീർപ്പുമുട്ടൽ ആണ്‌. പ്രത്യേകിച്ച് ഈ അകാലത്തിൽ.

അങ്ങനെ ഒരാഴ്ചക്കകം, വീടു നോക്കാനായി ഞങ്ങളുടെ ഒരു വിശ്വസ്തനെ പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ച് ഞാനും എന്റെ കാറുമായി അവർക്കൊപ്പം ചിക്കമംഗളൂരിലേക്ക് യാത്രയായി. ഡ്രൈവിങ്ങ് പഠിച്ച കാലം മുതലേ എന്നും എനിക്ക് ഒരു ലഹരി ആയിരുന്നു. രാധികയും മോളും അതിനൊപ്പം എന്നും കൂടി.

ഒരു കുന്നിൻ മുകളിലെ ഇരുനൂറേക്കർ വിശാലമായ എസ്റ്റേറ്റിന്റെ നടുവിൽ ആണ്‌ ഈ വലിയ വീട്. ഞങ്ങളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്ത് ഒരിക്കൽ ഞാനും രാധികയും ഇവിടെ വന്നിരുന്നു. അതിനുശേഷം ഇതിന്റെ പഴയ ഉടമസ്ഥൻ ഇതു വിൽക്കാൻ ഇട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അത് അന്ന് വീണയുടെ പേരിൽ വാങ്ങിയതാണ്‌. ഇവിടെ വന്ന് സെറ്റിൽ ആകും എന്ന് സ്വപ്നത്തിൽപ്പോലും ഞാൻ കരുതിയിരുന്നില്ല.