വിനോദ് സാർ ആവേശത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോഴാണ് വീടിന് പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു വിളി കേട്ടത്. “സാർ… ഓ സാർ!”
ആ അസമയത്തുള്ള വിളി കേട്ടതും വിനോദ് സാർ പതുക്കെ ഒന്നു പിറുപിറുത്തു. മാളവികയ്ക്ക് അത് കേട്ടപ്പോൾ ചിരി വന്നു. അദ്ദേഹം വേഗം എഴുന്നേറ്റ് വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത്തേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ പണിക്കാരനായ ഒരു ഭായ് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”ഇന്ന് പണി കഴിഞ്ഞു, നാളെ വന്നാൽ മതി,” എന്ന് പറഞ്ഞ് വിനോദ് സാർ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മൂന്ന് അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടുകൾ എടുത്ത് അയാൾക്ക് നൽകി വേഗം പറഞ്ഞുവിട്ടു. മാളവിക അടുക്കളവാതിക്കൽ നിന്ന് ഇതെല്ലാം കണ്ട് രസിക്കുകയായിരുന്നു.
ഭായ് പോയതോടെ മാളവിക മുറ്റത്തിറങ്ങി അവിടെ നട്ടിരിക്കുന്ന പച്ചക്കറികൾ നോക്കാൻ തുടങ്ങി. പച്ചപ്പാർന്നു നിൽക്കുന്ന ഒരു വഴുതനങ്ങ കയ്യിലെടുത്ത് അവൾ വിനോദ് സാറിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചിരിച്ചു. അവളുടെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാറിന് സഹിക്കാനായില്ല.
വീടിന്റെ വശത്ത് തുണികൾ അലക്കി ഉണക്കാനിടുന്ന ഒരു ചെറിയ റൂം പോലെയുള്ള സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെ സാരികളും തോർത്തുകളും കൊണ്ട് ചുറ്റും മറച്ചിരിക്കുകയാണ്. മാളവിക പതുക്കെ ആ തുണികൾ വകഞ്ഞുമാറ്റി ഉള്ളിലേക്ക് കയറി നിന്നിട്ട് അദ്ദേഹത്തെ കൈകാട്ടി വിളിച്ചു.
മാളവിക: “ഇങ്ങോട്ട് വരുമോ സാർ?”
വിനോദ് സാർ വേഗം അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെന്നു. സാരികൾ കൊണ്ട് മറച്ച ആ ചെറിയ രഹസ്യ ലോകത്ത് അവർ മാത്രമായി.
വിനോദ് സാർ: “മാളവിക… എനിക്ക് ഇനിയും കാത്തുനിൽക്കാൻ വയ്യ.”
kalikal nadakkatte