വിഷയം മാറ്റാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിനോദ് സാർ അവളെ വിട്ടില്ല.
വിനോദ് സാർ: “അമ്മയ്ക്ക് കുഴപ്പമില്ല മുത്തേ, ഐസിയുവിൽ നിന്നും വാർഡിലേക്ക് മാറ്റി. വൈഫിന്റെ അനിയൻ അവിടെയുണ്ട്, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വീട്ടിലെത്തി. പക്ഷേ നിന്റെ കാര്യം പറ…മാളവിക പതുക്കെ തന്റെ വയറിൽ കൈ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ നേർത്ത നൈറ്റിക്കുള്ളിലൂടെ അവളുടെ വിരലുകൾ ചർമ്മത്തിൽ ഉരസുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മാളവിക: “നല്ല വയറുവേദനയുണ്ട് സാർ. അതിന്റെ കൂടെ മനസ്സിനും ഒരു സുഖമില്ല. രാഹുലിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ എന്നെ പരിഹസിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. ഈ ലോകത്ത് എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ആരുമില്ലെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു.”
വിനോദ് സാർ: “അങ്ങനെയൊന്നും പറയരുത് മാളവിക. നിന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഞാനുണ്ട്.നാളെ നിനക്ക് ഒട്ടും വയ്യെങ്കിൽ സ്കൂളിൽ വരണമെന്നില്ല, ഒരു ലീവ് എടുത്തോ. നിന്റെ ആരോഗ്യം നോക്കണം.”
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ വാക്കും മാളവികയ്ക്ക് ഒരു തണുത്ത നീരുറവ പോലെ തോന്നി. തന്റെ ഭർത്താവിൽ നിന്നും ലഭിക്കാത്ത ആ കരുതൽ വിനോദ് സാറിൽ നിന്നും ലഭിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അദ്ദേഹത്തോടുള്ള അനുരാഗം കൂടുകയായിരുന്നു.
വിനോദ് സാർ: “നീ ഇപ്പോൾ പോയി സമാധാനമായി ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്. വയറിൽ കുറച്ച് ചൂടുവെള്ളം പിടിച്ചാൽ ആശ്വാസം കിട്ടും.അദ്ദേഹം ഫോൺ വെച്ചതിനു ശേഷവും മാളവിക ആ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് കുറെ നേരം കിടന്നു. രാഹുലിന്റെ ക്രൂരതയേക്കാൾ വിനോദ് സാറിന്റെ ആർദ്രത അവളെ കീഴടക്കിയിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. ആ നേർത്ത നൈറ്റിക്കുള്ളിലെ അവളുടെ ശരീരം പതുക്കെ ശാന്തമായി.പിരീഡ്സിന്റെ അസ്വസ്ഥതകൾ കാരണം മാളവിക കഴിഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസമായി സ്കൂളിൽ പോയിരുന്നില്ല. മുറിയിലെ ജനലഴികളിലൂടെ വരുന്ന വെളിച്ചം നോക്കി അവൾ കട്ടിലിൽ തന്നെ കിടന്നു. വയറ്റിലെ ആ വല്ലാത്ത വലിച്ചിലും വേദനയും അവളെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അമ്മ ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
kalikal nadakkatte