മമ്മിയുടെ ആവേശം എന്റെ രോമാഞ്ചം [Vaisakh Murali] 2177

​അവർ ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് കഴിഞ്ഞ് ഒരു കഫേയിൽ ഇരുന്നു. കാർത്തിക് രണ്ട് കോഫി ഓർഡർ ചെയ്തു.

​”കാർത്തിക്… ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സങ്കടമാകുമോ?” യാമിനി പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല, ചോദിക്കൂ.”
“നിന്റെ അമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ… അവർ നിന്നെ എങ്ങനെയാണോ നോക്കിയിരുന്നത്, അത് പോലെ തന്നെയായിരിക്കാൻ ഞാനും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. ഞാൻ അതിൽ വിജയിക്കുന്നുണ്ടോ?” യാമിനിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു.
​കാർത്തിക് അവളുടെ കൈകളിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു. “യാമിനി… അമ്മയുടെ സ്ഥാനം അമ്മയ്ക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ്. പക്ഷേ, അമ്മ പോയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ശൂന്യത… അത് നികത്താൻ യാമിനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ട്. ഇന്ന് ഈ നിമിഷം, എനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം അമ്മയുടെ കൂടെ ഇരിക്കുന്നത് പോലെയാണ് തോന്നുന്നത്.”

​യാമിനിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അവൾ അത് മറയ്ക്കാൻ നോക്കി. “വേഗം ആ കോഫി കുടിക്കൂ, നമുക്ക് ഇനിയും കുറെ സ്ഥലത്ത് പോകാനുണ്ട്.”

​അന്ന് രാത്രി വൈകിയാണ് അവർ വീട്ടിലെത്തിയത്. കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ യാമിനി കാർത്തിക്കിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. “ഇന്ന് എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷമുള്ള ദിവസമായിരുന്നു കാർത്തിക്. നന്ദി.”
​കാർത്തിക് പുഞ്ചിരിച്ചു. “നന്ദിയൊന്നും വേണ്ട മമ്മി… നമുക്ക് ഇനിയും കുറെ യാത്രകൾ പോകാനുണ്ട്.”

​ആദ്യമായി കാർത്തിക് അവളെ ‘മമ്മി’ എന്ന് വിളിച്ചപ്പോൾ യമിനി ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചുപോയി. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വലിയ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

അച്ഛൻ വിശ്വൻ ഉമ്മറത്തിരുന്ന് ഇതെല്ലാം കണ്ട് മനസ്സാ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.