മമ്മിയുടെ ആവേശം എന്റെ രോമാഞ്ചം [Vaisakh Murali] 2177

അച്ഛൻ തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ ഉണ്ടെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം മറന്നുകൊണ്ട്, അവർ തങ്ങളുടെ ലോകത്ത് പൂർണ്ണമായും ലയിച്ചു.
​ആ രാത്രി വെറുമൊരു ശാരീരിക ബന്ധമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വിലക്കപ്പെട്ട കനികൾ ആസ്വദിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി കൂടി അതിലുണ്ടായിരുന്നു.

നേരം പുലരാൻ മണിക്കൂറുകൾ ബാക്കി നിൽക്കെ, ആ തറവാടിന്റെ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അവർ തങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങൾ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു.

​നേരം വെളുക്കുന്നതിന് മുൻപ് യാമിനി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അവൾ കാർത്തിക്കിന്റെ നെറുകയിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി. “ഇനി ഞാൻ പോകട്ടെ… അച്ഛൻ ഉണരും മുൻപ്.”

​കാർത്തിക് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. “ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രമാണ് മമ്മി.”

​യാമിനി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ച്, ഇരുട്ടിലൂടെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ആ രാത്രി അവർക്കിടയിൽ ഒരു പുതിയ ചരിത്രം കുറിക്കുകയായിരുന്നു.

രാത്രിയുടെ ലഹരി വിട്ടുമാറാതെയാണ് കാർത്തിക്കും യാമിനിയും പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഉണർന്നത്.

പരസ്പരമുള്ള സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂട് ഇപ്പോഴും അവരുടെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ വിശ്വൻ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

അദ്ദേഹം പതിവുപോലെ ഉമ്മറത്ത് പത്രം വായിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.

​പക്ഷേ, ആ സന്തോഷം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. കാർത്തിക്കിന്റെ ഫോണിലേക്ക് ദുബായിൽ നിന്ന് ഒരു അർജന്റ് ബിസിനസ്സ് കോൾ വന്നു.

അന്നേദിവസം തന്നെ അവിടെ എത്തേണ്ടത് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു.
​കാർത്തിക് ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ വെച്ച് ഈ വിവരം പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരുടെയും മുഖം മങ്ങി. “ഇന്ന് തന്നെ പോകണോ കാർത്തിക്? നമ്മൾ എത്ര സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു,” വിശ്വൻ നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.