മനുവിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത നാട്ടിൽ പോക്ക്

Manuvinte Aprathikshitha Nattil Pokku | Author : Vichithran

ദുബായിലെ ജീവിതം മനുവിന് ഒരു മനോഹരമായ, എന്നാൽ ചെറുതായി ആവർത്തനമുള്ള റൂട്ടിനായിരുന്നു. രാവിലെ അഞ്ചരയ്ക്ക് അലാറം മുഴങ്ങുമ്പോൾ അവൻ കിടക്കയിൽ നിന്ന് മെല്ലെ എഴുന്നേൽക്കും. ജനാല തുറന്നാൽ പുറത്ത് നഗരത്തിന്റെ തെളിഞ്ഞ, ചൂടുള്ള വെളിച്ചം കാണാം—ദൂരെ ബുർജ് ഖലീഫയുടെ നിഴൽ പോലെ തിളങ്ങുന്ന ഗോപുരങ്ങൾ, താഴെ കാറുകളുടെ നിരന്തരമായ ഒഴുക്ക്.

അവൻ ഒരു ഗ്ലാസ് തണുത്ത വെള്ളം കുടിക്കും, ടി-ഷർട്ടും ഷോർട്ട്സും അണിഞ്ഞ് ജിമ്മിലേക്ക് പോകും. ജിമ്മിന്റെ തണുപ്പുള്ള എസി-യിൽ ട്രെഡ്മിലിൽ ഓടുമ്പോൾ ഹെഡ്ഫോണിൽ പഴയ മലയാളം ഗാനങ്ങൾ കേൾക്കും—‘ചന്ദനച്ചോലയിൽ കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘എന്തിനു വേറൊരു സൂര്യോദയം’ പോലുള്ളവ.

ഹൃദയമിടിപ്പ് വേഗത്തിലാകുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സ് കോന്നിയിലെ മലഞ്ചെരുവുകളിലേക്ക് പറക്കും—അവിടെ മഴയുടെ മണം, തെങ്ങോലകളുടെ ഇളകൽ, വീട്ടുമുറ്റത്തെ ചെറിയ പൂച്ചകൾ. വ്യായാമം കഴിഞ്ഞ് ഷവർ എടുക്കുമ്പോൾ തണുത്ത വെള്ളം ശരീരത്തിലൂടെ ഒഴുകുമ്പോൾ അവൻ അനുവിനെ ഓർക്കും—അവളുടെ ചിരി, രാത്രി കിടക്കയിൽ അവളുടെ ചൂടുള്ള സ്പർശം.

ഓഫീസിലെത്തി ഡെസ്കിൽ ഇരുന്ന് ലാപ്ടോപ്പ് തുറക്കുമ്പോൾ ഒരു കപ്പ് ഹോട്ട് കോഫി എടുക്കും. കോഫിയുടെ മണം മുറിയിൽ പരക്കുമ്പോൾ അനുവിന്റെ മെസേജ് വരും: “ഗുഡ് മോണിംഗ് ലവ്… ഇന്ന് എന്താ പ്ലാൻ? കഴിച്ചോ?” അവൻ ചിരിച്ച് റിപ്ലൈ അയക്കും: “ഇപ്പോൾ കോഫി കുടിക്കുന്നു. നീ കഴിച്ചോ?” ജോലി തുടങ്ങും—കോഡ് എഴുതുക, ബഗ് ഫിക്സ് ചെയ്യുക, ടീം മീറ്റിംഗുകൾ, ക്ലയന്റ് കോളുകൾ.