മരുഭൂ വസന്തം 7 [ലസ്റ്റർ] [Climax] 84

“ഓഹ്..” വേദനകൊണ്ട് അവളൊന്നു കുറുകിക്കൊണ്ട് വാഹിദിന്റെ കഴുത്തിൽ വേദനിപ്പിക്കാതെ കടിച്ചു. വാഹിദിന്റെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് ചൂട് പടർന്നുകൊണ്ട് വികാരത്തിന്റെ പോരാട്ട വീര്യം ഉയർന്നു തുടങ്ങി. കല്ലിച്ചു വന്ന മുൻവശത്തിന്റ ധാരാളിത്തം രമ്യയെ കൂടുതൽ വിവശയാക്കി. ശക്തിയില്ലാത്തതു പോലെ അവൾ തളർന്നു തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ വഹിദിൽ ചേർത്തു കിടന്നു കൊണ്ട് അവന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.

“ന്റെ മുത്ത് പറ. എന്താ അവൻ ചോദിച്ചത്.” രമ്യയുടെ കഴുത്തിൽ ഉമ്മവച്ചു ചുണ്ടുകൾ ഉരസി ഒരു കൈകൊണ്ട് പുറത്ത് തടവിയും മറു കൈകൊണ്ട് അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ അമർത്തി ഞരിച്ചു. ഉറങ്ങിക്കിടന്ന വൈകാരിക മുകുളങ്ങളിൽ പുതുജീവൻ വന്നത് പോലെ പൂറ് നനഞ്ഞു കന്ത് വഴുവഴുത്തു ചൂട് പിടിച്ചുരുകി. രമ്യ തളർന്നു കുഴഞ്ഞു ശരീരത്തിനു പനിപിടിച്ചു. ഗൗണിന്റെ കീഴ്ഭാഗം തെരുത്ത്‌ കയറ്റി വാഹിദിന്റെ കൈ മാംസം നിറഞ്ഞുരുണ്ട തന്റെ വലിയ ചന്തിയുടെ മൃദുലതയിൽ ഞെക്കുന്നതും കൈകൾ ചന്തിയിൽ പുതഞ്ഞു ഞെരിക്കുന്നതും അവളെ ഉന്മാദം കൊള്ളിച്ചു.

“മൊബൈൽ ഫോൺ വിൻസന്റ്ന്റെയാണെന്നും എങ്ങിനെ എങ്കിലും അത് കൈക്കലാക്കി അവരെ ഏൽപ്പിക്കണമെന്നും പറഞ്ഞു. ചോദിക്കുന്ന ക്യാഷ് തരാം, എങ്ങിനെയെങ്കിലും സാധിപ്പിച്ചു കൊടുക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു.” അവന്റെ ചെവിയുടെ കീഴെ ചുണ്ടുവച്ചുരച്ചു കൊണ്ട് അവൾ കിതപ്പിനിടയിൽ മന്ത്രിച്ചു. ഏറെ നാളത്തെ വിരഹത്തിന്റെ പൊട്ടിയൊഴുക്കിൽ പൂറിൽ നിന്ന് കൊഴുത്ത മദജലം അല്ലികളിൽ കലർന്നു തൂവാൻ വെമ്പി നിന്നു.