മരുഭൂ വസന്തം 7 [ലസ്റ്റർ] [Climax] 26

“ഹേയ് അങ്ങനൊന്നും സംഭവിക്കില്ല. ഇനിയും കുടിച്ചാൽ നേരെ നിൽക്കാൻ പറ്റില്ല. ഇപ്പൊ തന്നെ ഓവർ ആയിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങൾക്ക് ഫോൺ മാത്രം മതി.” വിൻസെന്റ് കുഴഞ്ഞു തുടങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“പറ്റില്ല സാറേ. അന്ന് എന്നോട് എന്താ കാട്ടിയതെന്ന് ഒന്ന് ചോദിച്ചു നോക്ക്. കടിച്ചു പറിച്ചു കരണ്ടെടുക്കാൻ നോക്കിയിട്ട് ഒരുമാസം വേണ്ടി വന്നു അവിടെ ഒന്ന് മിനുസപ്പെടുത്തി എടുക്കാൻ.” രമ്യ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വച്ചുകൊണ്ട് ജോർജിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ജാസ്മിൻ അതുകേട്ടു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. കുപ്പിവള കിലുങ്ങും പോലെയുള്ള ആ ശബ്ദഭംഗിയിലെ രതിഭാവം വിൻസെന്റിനെ ഉലച്ചുകളഞ്ഞു.

അവൻ ജോർജിനെ നോക്കി. അയാൾ അവനിൽ നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റി ജാസ്മിനെ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒത്ത ഉയരവും നല്ല മാംസവും വെണ്ണഉരുകിയത് പോലെ മിനുപ്പുള്ള വെളുത്ത നിറവുമുള്ള ഉഗ്രൻ സ്ത്രീ. വലിയ ഇടുപ്പ് മഴവില്ല് പോലെ വളഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. ഭാരമുള്ള മുലകൾ സ്ത്രീ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ അഹങ്കാരം പോലെ മുന്നോട്ട് തുടിച്ചു നിറഞ്ഞു വിരിഞ്ഞു വസ്ത്രത്തിൽ ഇറുകി നിൽക്കുന്നു. പെണ്ണിന് തന്റെ ശരീരത്തെ കുറിച്ച് നല്ല അഭിമാനമുണ്ടെന്ന് ജോർജ് മനസ്സിലാക്കി.

വിൻസെന്റ് ജോർജിനോടുള്ള അനിഷ്ടത്തോടെ അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു ബോട്ടിൽ എടുത്ത് വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി കുറേകൂടി മദ്യം അകത്താക്കി ബാക്കി ജോർജിന് നൽകി. അയാളും ആവശ്യത്തിന് കുടിച്ചു ബാക്കിവന്ന മദ്യം മണലിലേക്ക് ഇട്ടു. അപ്പോഴും അതിൽ പകുതി മദ്യം ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു രമ്യ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾക്ക് പിന്നാലെ ജാസ്മിനും. മണലിൽ കാലുകൾ പൂഴ്ത്തിപോകാതെ ശ്രദ്ധിച്ചു നടക്കുമ്പോൾ അവരുടെ അരക്കെട്ടും മാറും ഉലഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ജോർജിന്റെ അരക്കെട്ട് ഉണർന്നു.