വാഹിദ് മുഖം തിരിച്ചു സോഫയിലേക്ക് നോക്കി. കാൽമുട്ടിനു മുകളിൽ വരെ മാത്രം ഇറക്കമുള്ള കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള ഒരു നേർത്ത ഗൗൺ മാത്രം ധരിച്ചു മലർന്നു കിടന്ന് മൊബൈലിൽ വീഡിയോസ് കണ്ട് കിടക്കുകയാണ് രമ്യ. ഇത് അവളുടെ ഫ്ലാറ്റ് ആണ്. മനോഹരമായ മുറി. വളരെ ഭംഗിയായി അടുക്കും ചിട്ടയുമായി സാധനങ്ങളൊക്കെ സജ്ജീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
എലിസബത്ത് മരിച്ചതിൽ പിന്നെ അവളും ആകെ ആസ്വസ്ഥയാണ്. ജോർജ് ചെയ്തു കൂട്ടിയ ഭീകരമായ ലൈംഗിക വൈകൃതവും വിൻസെന്റ് ചെയ്തു കൂട്ടിയ ക്രൂരതകളും എലിസബത്ത് തന്റെ അരയിൽ തിരുകി വച്ചിരുന്ന കുറച്ചു നോട്ട്ബുക് കടലാസുകളിൽ എഴുതി വച്ചിരുന്നു. ഒരുപക്ഷെ അവൾ തങ്ങിയിരുന്ന സ്ഥലത്തെ കണക്കുകൾ എഴുതാൻ വേണ്ടിയുള്ള നോട്ട്ബുക് ആയിരിക്കാം.
ദിവസങ്ങളോളം അല്ലെങ്കിൽ മാസങ്ങളോളം സൂക്ഷിച്ചു വച്ചതിന്റെ പഴകി മഞ്ഞനിറം ബാധിച്ചു തുടങ്ങിയ ആ കടലാസുകളിലെ ഓരോ കാര്യങ്ങളും രമ്യയെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു. താൻ ജോർജിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടതാണെന്ന് രമ്യ ഒരു ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിൽ പിന്നെ അവൾക്ക് മാനസികമായ ഒരു ഭയം ബാധിച്ചു. ഇനിയും താൻ വേട്ടയാടപ്പെടുമോ എന്നൊരു ചിന്തയുടെ ഭാരം എപ്പോഴും അവളെ കീഴ്പ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“താനിങ്ങനെ തുടയും കാണിച്ചു കിടക്കുന്നത് കാണിക്കാൻ ആണോ എന്നോട് പെട്ടന്ന് വരാൻ പറഞ്ഞത്. നൂറ തിരക്കി വരുന്നതിനു മുമ്പ് വിളിപ്പിച്ച കാര്യം പറ.” ചിന്തകളിൽ നിന്ന് പുറത്തു കടന്ന് വാഹിദ് രമ്യയോട് പറഞ്ഞു.
“ഓഹ് ഇല്ലേൽ എന്റെ തുട കണ്ടാൽ ഇളകുന്ന ടൈപ്പ് ആണല്ലോ സാർ. ജാസ്മിൻ മാഡത്തിന്റെ പാതി വണ്ണവും മിനുപ്പും ഇല്ലാത്ത ഈ തുട കണ്ടാലൊന്നും ഇവിടെ ഇളക്കം സംഭവിക്കില്ല ന്ന് എനിക്ക് അറിയാം.” അവൾ ഫോണിൽ നിന്ന് മുഖം ഉയർത്താതെ പറഞ്ഞു.
