മരുഭൂ വസന്തം 7 [ലസ്റ്റർ] [Climax] 84

“സാർ, എനിക്ക് വികാരം ഇല്ലാതായികൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നെയൊന്നു നോക്കൂ. എത്ര ചെറുപ്പമാണ്, കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാണ്. എന്നിട്ടും ആണുങ്ങളുമായുള്ള ഏറ്റവും സുന്ദരമായ പ്രണയ സല്ലാപം എനിക്ക് പേടിയായി മാറി. സാറിന് എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടും എന്നോടൊന്നു താത്പര്യം കാണിക്കാമായിരുന്നില്ലേ.സുധീർ സാറിന് ഇപ്പോൾ പുതിയ പെണ്ണുങ്ങളോടാണ് കമ്പം. വ്യത്യസ്തമായ വികാര പ്രകടനങ്ങളും ആവേശവും ആസ്വദിക്കാനാണ് അങ്ങേർക്ക് താത്പര്യം.”

അസ്തമയ സൂര്യന്റെ തളർച്ച പോലെ രമ്യ തെളിച്ചമില്ലാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ശാരികയെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾക്കപ്പുറം ഒരു പെണ്ണും എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ വന്നിട്ടില്ല രമ്യാ. അവൾ തന്നിൽ നിന്ന് പലതും ഒളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായതിൽ പിന്നെ എലിസബത്തിനെ ഞാൻ എന്തുമാത്രം സുഖിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് തന്നെ അറിയില്ല. രാവും പകലും മഴയിലും വെയിലിലും നിലാവിലും ഞങ്ങൾ ആർത്തി തീരാതെ സുഖിച്ചു. പലരുമായും ഇടക്കൊക്കെ കളിച്ചിട്ടുള്ള പെണ്ണായിരുന്നു എലിസബത്.

ഞാൻ തൊട്ടതിൽ പിന്നെ അവൾക്ക് മനോരോഗം ബാധിച്ചത് പോലൊരു സ്നേഹമായിരുന്നു എന്നോട്. പാതിരാത്രി കാറുമായി വീടിനു പുറത്തിറങ്ങി ഫോൺ ചെയ്യും, എന്നേ എങ്ങോട്ടേലും കൂട്ടികൊണ്ട് പോകൂ, എനിക്ക് കാണാതിരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞോണ്ട്.

കാരണം ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ സമ്പത്തും ജീവിത സൗകര്യങ്ങളും അതിലുപരി അസാധ്യമായ സൗന്ദര്യവും ചെറുപ്പവും. അതുകൊണ്ട് ഒരാളോടും അവൾക്ക് ” വാഹിദ്ന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു മങ്ങിയ പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു.