മുനി ടീച്ചർ 2 [Decent] 334

ടീച്ചറുമായി ഇടപെടുന്നതിലെല്ലാം തെറ്റുകളുടെ ഘോഷയാത്രയാണല്ലോ എന്ന് ഞാൻ ഉള്ളെ കരുതി. ആലോചിക്കാതെ എടുത്തു ചാടി ഓരോന്ന് ചോദിക്കുകയും പറയുകയും ചെയ്യുകയും ചെയ്യും. ഇത് എന്നെ വല്ല അപകടത്തിലും കൊണ്ട് ചാടിക്കാഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു.
എന്റെ മനസിലൂടെ ഒരുപാട് ചിന്തകൾ ഓടിക്കളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചേട്ടൻ ഇന്ന് ചെന്നൈയിൽ പോയാൽ ടീച്ചർ വീട്ടിൽ തനിച്ചിരിക്കുമോ? അതോ ടീച്ചർ അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു പോകുമോ? ഇവിടന്നു ചെന്നൈ പോകുന്ന റൂട്ടിൽ അവർക്കു വേണമെങ്കിൽ അവരുടെ വീട്ടിൽ ഇറങ്ങാമല്ലോ. ഇനിയും ചോദിച്ചു പണി വാങ്ങണ്ട എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാൻ പിന്നെ അതിനെ കുറിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ടീച്ചർ ഇന്ന് നമ്മുടെ വീട്ടിലാണ് താമസം എന്ന് അമ്മ മുമ്പ് പല തവണ ഫോണിൽ പറഞ്ഞത് ഓർമയുണ്ട്. ഇനി അങ്ങനെ ആയിരിക്കുമോ? ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങളും അവക്കുള്ള സാധ്യതാ ഉത്തരങ്ങളും എന്റെ മനസിലൂടെ പാഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ഞാൻ കാറുമായി ചെമ്പകത്തിലെത്തി.

“ഈ പെട്ടിയും കൊണ്ടാണോ ബസിൽ പോകാൻ പ്ലാൻ ചെയ്തിരുന്നത്?” മുരളിച്ചേട്ടന്റെ പെട്ടിയെ നോക്കി ഞാൻ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ടീച്ചറാണ് ഉത്തരം പറഞ്ഞത്.
“കാറുള്ളത് കൊണ്ട് വലിയ പെട്ടിയെടുത്തു.”
“അത് നന്നായി” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
പെട്ടി എടുത്തു ഞാൻ കാറിന്റെ ഡിക്കിയിൽ വച്ചു. നേരം മൂന്ന് മണി ആയിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ കാറിൽ കയറി കാർ തിരിച്ചിട്ടു. ഡ്രൈവർ സീറ്റിലിരുന്നു മുരളിച്ചേട്ടൻ വരുന്നതും കാത്തു പിന്നിലേക്കുള്ള കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകളിൽ ആദ്യത്തേത് തന്നെ ശെരി. വാതിൽ പൂട്ടി, ടീച്ചറും അതാ ചേട്ടന്റെ കൂടെ പുറത്തിറങ്ങുന്നു. രണ്ടുപേരും നന്നായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.. ആരും കണ്ടാൽ കൊതിക്കുന്നൊരു ജോഡി. അപ്പൊ ടീച്ചർ അവരുടെ വീട്ടിലേക്കു പോകുകയാണ്. പെട്ടിയുടെ വലിപ്പം വലുതായതിന്റെ കാര്യം എനിക്ക് ഇപ്പോഴാണ് പിടി കിട്ടിയത്. ചേട്ടന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ സ്യുട്കേസ് ഉണ്ട്. വലിയ പെട്ടി ടീച്ചറുടേതും. എല്ലാം ക്ലിയർ. രണ്ടു പേരും വന്നു കാറിൽ കയറി. പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ ചേട്ടൻ മുന്നിലും ടീച്ചർ പിൻസീറ്റിലും. ടീച്ചർ ലിപ്സ്റ്റിക്ക് ഇട്ടിട്ടുണ്ടോ കണ്ണെഴുതിയിട്ടുണ്ടോ എന്നെല്ലാം കാണാൻ എനിക്ക് തിടുക്കമായി. തിരിഞ്ഞു നോക്കാൻ പറ്റില്ല. കാർ തിരിച്ചിടേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നെനിക്കു തോന്നി. എന്നാൽ കാർ തിരിക്കുമ്പോൾ പിന്നിലേക്ക് നോക്കാമായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ മെല്ലെ യാത്ര തുടങ്ങി.
മുരളി ചേട്ടൻ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ടീച്ചർ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. പുറത്തേക്കു നോക്കി നാടും കണ്ടിരിക്കുന്നു. അതെനിക്ക് കണ്ണാടിയിൽകൂടി കാണാം. സാധിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ടീച്ചറുടെ യാത്രയെ കുറിച്ച് എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചു ഇനിയും പറ്റുപറ്റണ്ട എന്ന് കരുതി ഞാൻ മിണ്ടാതിരുന്നു.
“മുനിക്ക് ആ സ്വര്ണക്കടയിൽ നിന്ന് എന്തോ ഒരു ഐറ്റം വാങ്ങാനുണ്ട്. നിങ്ങൾ തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ അവിടെ ഒന്ന് നിർത്തി അതൊന്നു വാങ്ങിക്കണം. ബുദ്ധിമുട്ടാകുമോ കുട്ടാ?”
“നിർത്താലോ, അതിനെന്താ. ഏതു ജുവല്ലറി?”

The Author

12 Comments

Add a Comment
  1. വാത്സ്യായനൻ

    Waiting for Part #3.

  2. നി എന്തുവടെ തക്ഷകന് പഠിക്കുന്നോ
    പൊന്നു മുത്തേ എഴുത് ഈ രീതിയിൽ ആണേ adict ആയി പോകും
    പിന്നെ ലൗ സ്റ്റോറി അല്ലാലോ അതോ ആണോ
    ആ കണ്ടറിയാം
    എന്തായാലും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു അടുത്ത ഭാഗതിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു
    Love iT?

  3. മായാവി ✔️

    കൊള്ളാം ബ്രോ ഈ രീതിയിൽ തന്നെ എഴുത്ത് പോകട്ടെ
    ഈ പാർട്ട് late ആയത് പോലെ അടുത്ത ഭാഗം late ആകരുത് എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു
    Waiting for next part ?

  4. വാത്സ്യായനൻ

    ഇന്നലെ കമൻ്റിട്ടു കഴിഞ്ഞാണ് സംഭവത്തിലെ ചില ഡോട്സ് തമ്മിൽ കണക്റ്റ് ആയത്. അടുത്ത പാർട്ട് വന്നാലേ ഊഹം ശരിയാണോന്നറിയാൻ പറ്റൂ.

    1. നന്ദുസ്

      എന്താ പറയ്ക.. ഒരു വേറിട്ട അനുഭവം നിങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയിലൂടെ അനുഭവിച്ചു ആസ്വദിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു… നല്ലൊരു വ്യത്യസ്തമായൊരു കഥബിന്ദു ആണ് ഇവിടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്… നല്ല പോലെ ലയിച്ചു മുഴുകിയാണ് വായിക്കുന്നതും, കാണുന്നതും, അനുഭവിക്കുന്നതും.. വളരേ മനോഹരമായിട്ടുതന്നെയാണ് താങ്കളുടെ അവതരണവും.. ലിസ്സിമ്മയും, ടീച്ചറും അവർ എന്താണെന്നു ഇതുവരെ മനസ്സിലാക്കാൻ വേണ്ടി ശ്രമിക്കുന്നു ഞാൻ. But നമ്മൾ സ്വന്തായിട്ട് ചിന്തിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.. അത് താങ്കൾ തന്നെ പറഞ്ഞു തരേണ്ടിവരും.. അതറിയുവാൻ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു.. എന്തായാലും ഇവരെ ഒന്നിപ്പിക്കണം.. പിരിക്കരുത് പ്ലീസ്… ???

  5. വാത്സ്യായനൻ

    Hi. വളരെ മനോഹരമായ എഴുത്ത്. സതീഷിൻ്റെ അബദ്ധങ്ങളും വാ വിട്ട സംസാരവും പ്രവൃത്തിയും എല്ലാം ആ പ്രായക്കാരനായ ഒരു പയ്യൻ്റെ ആത്മകഥ പോലെ തന്നെ. അതുപോലെ തന്നെ ലിസിയുടെ പെരുമാറ്റം, അവൻ്റെ പ്രതികരണം, അങ്ങനെ എല്ലാ സന്ദർഭങ്ങളും ഒരു 50% എങ്കിലും റിയൽ സംഭവങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി എഴുതിയതാണെന്നു സംശയിച്ചു പോകുന്നു. അത്ര ഒറിജിനാലിറ്റി. സാധാരണ stepmum/son കഥകൾ ഞാനങ്ങനെ വായിക്കാറില്ല. പക്ഷേ ഇതിലെ ആ റൂട്ട് മാറ്റം വളരെ നന്നായി എഴുതി ഫലിപ്പിച്ചിരുന്നു. കുണ്ണ, പൂറ് എന്നൊക്കെ എഴുതണോ വേണ്ടയോ എന്നത് എഴുത്തുകാരൻ്റെ മാത്രം ചോയ്സ് ആണല്ലോ. വാക്കേതായാലും വികാരം ഉണ്ടായാൽ മതിയെന്നാണ് എൻ്റെ പക്ഷം. പേഴ്സനലി കുറച്ച് ക്ലിനിക്കൽ പ്രയോഗങ്ങൾ വരുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമാണ്, എന്തോ അപ്പോൾ എഴുത്തിന് ഒരു ക്ലാസ്സി ഫീൽ വരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. (ബൈ ദി വേ — പീനിസ് എന്നാണ് ഉച്ചാരണം — ശ്രദ്ധിക്കുമല്ലോ.) വൺസ് അ്ഗെയ്ൻ, ടോപ് ക്ലാസ് എഴുത്ത്. തുടർച്ചയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നു.

  6. കാെള്ളാം പാെളി സാധനം ??? നല്ല feel ഉണ്ട് പിന്നെ കുണ്ണക്ക് കുണ്ണ എന്ന് തന്നെ പറയണം അതല്ലെങ്കിൽ കുട്ടൻ എന്നെങ്കിലും പറയണം അല്ലാതെ പെനിസ് എന്നാെക്കെ പറഞ്ഞാൽ ഒരു രസം ഉണ്ടാകില്ല പിന്നെ മകൻ ലിസമ്മയെ കളിക്കുക തന്നെ വേണം ! അവസാന ഭാഗത്തെ ടീസിംഗ് ഒകെ അടിപാെളി??? അത് തുടരണം എന്നിട്ടെ കളിക്കാവൂ അതും ലിസമ്മ മുൻകൈ എടുത്താണേൽ പാെളിക്കും മുനി ടീച്ചറെയും ലിസമ്മയും ഒരുമിച്ച് നായകനെ കളിക്കട്ടെ പെട്ടെന്ന് അടുത്ത ഭാഗം തരണേ ….??

  7. ബ്രോ,

    പേജുകൾ മറിക്കുമ്പോൾ “മുനി ടീച്ചർ” എന്ന വളരെ വ്യത്യസ്തമായ തലക്കെട്ടു കണ്ടു. കൗതുകം തോന്നി ആദ്യം തൊട്ടു വായിച്ചു തുടങ്ങി. നല്ല അവതരണം. ടീസിങ്ങ് ഞാനാസ്വദിച്ചു വായിച്ചു. കഥ എങ്ങോട്ടു പോവുന്നു എന്നറിയാൻ കഴിയില്ല. ക്ലീഷേകളില്ല. എന്നാൽ ഇതിനെല്ലാമുപരി ഈ ഭാഗത്തിൻ്റെ അവസാനത്തെ പേജുകളിൽ വർണ്ണിച്ച… ലിസിമ്മയും മോനുമായുള്ള ആ രംഗങ്ങൾ…ഇത്രയും ഇറോട്ടിക്ക് ആയ മറ്റൊന്നും ഈയടുത്തകാലത്ത് വായിച്ചിട്ടില്ല. Great stuff.

    അഭിനന്ദനങ്ങൾ.

  8. ബ്രോ പെട്ടെന്ന് നെക്സ്റ്റ് പാർട്ട് ഇട് വെയ്റ്റിംഗ്

  9. പ്ലീസ്…. പെനിസ് എന്ന് പറയരുത്..
    അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ ഫീൽ കിട്ടുന്നില്ല..
    കു… എന്ന് തന്നെ പറയണം…
    ലിസമ്മ തൊടാതെ വിട്ടത് നല്ല ഒരു മാജിക്‌ ആണ്..തൊടും, പിടിക്കും, അടിക്കും, കുടിക്കും എന്നൊക്ക എല്ലാരും വിചാരിക്കും..
    പക്ഷെ അവിടെ കട്ട്‌ ചെയ്തത് നന്നായി..
    അടുത്ത പാർട്ട്‌ വേഗം തരണം.. പ്ലീസ്..

  10. നല്ലോണം ആസ്വദിച്ചു വായിച്ചു ??❤️❤️

  11. Bro next pettanu poratte iam waiting ???

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *