നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 5 [Kambi Chettan] 104

നാണം കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ, വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളാൽ അവൾ പതുക്കെ തലയാട്ടി. അർജുൻ പതുക്കെ അവളുടെ സാരിയുടെ തലപ്പിൽ പിടിച്ചു. കളി തുടങ്ങുകയായി.

കുളക്കരയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മഴയുടെ സംഗീതം മാത്രം ബാക്കിനിൽക്കെ അർജുൻ മീരയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി തന്റെ ആദ്യത്തെ ചോദ്യം എറിഞ്ഞു.

അർജുൻ: “മീരേ, നമ്മൾ ആദ്യം കണ്ട ദിവസം, നിന്നെ പെണ്ണ് കാണാൻ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് ചായ തന്നത് നീയാണോ അതോ നിന്റെ അനിയത്തിയാണോ?”

മീര ഒന്ന് പതറി. അന്ന് നാണം കൊണ്ട് അവൾ മുറിക്കുള്ളിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ചായ കൊണ്ടുവന്നത് അനിയത്തിയായിരുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് ഓർമ്മയുണ്ട്. പക്ഷേ അർജുന്റെ ആ കള്ളച്ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സംശയമായി. “അത്… അത് ഞാനല്ലേ?” അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

അർജുൻ: “തെറ്റി! നിന്റെ അനിയത്തിയാണ് ചായ തന്നത്. ശിക്ഷ ഉറപ്പായി. ആദ്യത്തെ വസ്ത്രം അഴിച്ചോളൂ.”

മഴത്തുള്ളികൾ ഇപ്പോഴും അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ അരിച്ചെറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തണുപ്പും പരിഭ്രമവും കലർന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ മീരയുടെ വിരലുകൾക്ക് ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന സാരിയുടെ പിൻ പതുക്കെ വേർപെടുത്തുമ്പോൾ, അവളുടെ ശ്വാസം വല്ലാതെ മുറുകി. ശരീരത്തോട് ഒട്ടിനിന്നിരുന്ന ആ സെറ്റ്സാരി, സാവധാനം അവളുടെ ഉടലിൽ നിന്നും വേർപെട്ട് താഴേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങി. അത് നിലത്ത് ഒരു നീലക്കടൽ പോലെ ചുറ്റിക്കിടന്നു. സാരിയുടെ മറ നീങ്ങിയതോടെ മഴനനഞ്ഞ അവളുടെ ഉടൽ പൂർണ്ണമായും വെളിപ്പെട്ടു. വയറിലെ നേർത്ത തണുപ്പും ഇടുപ്പിന്റെ വശ്യതയും അർജുന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു നിമിഷം മിന്നിമറഞ്ഞു. സാരിയുടെ മറ നീങ്ങിയതോടെ, അവളുടെ വെളുത്ത വയറിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ചുഴി പോലെ പൊക്കിൾ തെളിഞ്ഞുവന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ അവിടെ തങ്ങിനിൽക്കുന്നതും താഴേക്ക് അരിച്ചെറങ്ങുന്നതും ആ നിമിഷത്തിന്റെ വശ്യത വർദ്ധിപ്പിച്ചു.