അർജുൻ: “ഇനി എന്റെ ഊഴം. മീരേ, നിന്റെ ശരീരത്തിൽ എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭാഗം ഏതാണെന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും നിന്റെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് ഏതാണെന്ന് പറയാമോ?”
മീരയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. “അത്… എന്റെ കണ്ണുകളാണോ?” അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
അർജുൻ: “അല്ല മീരേ, നിന്റെ ഈ പൊക്കിൾ ആണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് എന്ന് ഞാൻ എത്ര തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്! ഉത്തരം തെറ്റി. ഇനി നിന്റെ ആ പാവാട അഴിച്ചോളൂ.”
മീരയുടെ ഉള്ളിലെ പിടച്ചിൽ അവളുടെ ശ്വാസഗതിയെ വേഗത്തിലാക്കി. തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ നനഞ്ഞ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടി കടന്നുപോകുമ്പോൾ, വിറയ്ക്കുന്ന വിരലുകളാൽ അവൾ തന്റെ പാവാടയുടെ ചരടിൽ വിരലമർത്തി. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന് ഭാരമേറിയ ആ പാവാടയുടെ കെട്ട് വേർപെട്ടതും, അത് സാവധാനം അവളുടെ മിനുസമാർന്ന ഇടുപ്പിലൂടെ ഊർന്ന് താഴേക്ക് വീണ് കൽപ്പടവുകളിൽ ഒരു നനഞ്ഞ കൂമ്പാരമായി മാറി.
ഇപ്പോൾ വെളുത്ത ബ്രായുടെയും പാൻ്റിയുടെയും നേർത്ത മറവിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ പാൽവെള്ള ശരീരം ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ നിന്നും തുടങ്ങി, മാറിലൂടെയും വയറിലൂടെയും അരിച്ചെറങ്ങി പട്ടുപോലുള്ള അവളുടെ തുടകളിലൂടെ താഴേക്ക് ഒലിച്ചിറങ്ങി. തന്റെ മുന്നിൽ ഒരു ശില്പം പോലെ നിൽക്കുന്ന മീരയുടെ ആ വശ്യരൂപം കണ്ട് അർജുന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു. അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകളിലൂടെ മഴവെള്ളം പാതിവഴിയിൽ തങ്ങിനിന്നും പിന്നീട് വേഗത്തിലും ഒഴുകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അറിയാതെ അവൻ ഉമിനീരിറക്കി പോയി. ചുറ്റും പെയ്യുന്ന മഴയുടെ ശബ്ദവും, തണുപ്പിൽ വിറയ്ക്കുന്ന മീരയുടെ ശ്വാസതാളവും ആ കുളക്കടവിനെ കൂടുതൽ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
