അർജുന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചായ ഗ്ലാസ് അറിയാതെ മേശയിൽ മുട്ടി. മീരയുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു. ചുവന്ന തുടുത്ത ആ മുഖം പെട്ടെന്ന് ഒരു ചത്ത മീനിന്റെ അവസ്ഥയിലായി. ആകെ ചൂളിപ്പോയ ഇരുവരും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നോക്കി ‘ഇനി എന്ത് പറയും’ എന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഇതെങ്ങനെയാ മോളെ പറമ്പിലെ ആ കാപ്പിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഇടയിൽ ചെന്ന് കിടക്കുന്നത്?” അമ്മയുടെ ചോദ്യം ഒരു വെള്ളിടി പോലെ മീരയുടെ കാതിൽ മുഴങ്ങി. ഇന്നലെ രാത്രി അവിടെ നടന്ന ‘അപ്സരസ്-ഗന്ധർവൻ’ ലീലാവിലാസങ്ങളുടെ ജീവിക്കുന്ന തെളിവായി അത് അമ്മയുടെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നു!
മീര എങ്ങനെയൊക്കെയോ അല്പം ഉമിനീർ ഇറക്കി ധൈര്യം സംഭരിച്ചു. വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു: “അത്… അത് അമ്മേ… ഇന്നലെ അലക്കി വിരിച്ചപ്പോൾ നല്ല കാറ്റുണ്ടായിരുന്നല്ലോ. കാറ്റത്ത് പറന്നുപോയതാകാനേ വഴിയുള്ളൂ!”
“കാറ്റത്തോ?” അമ്മ സംശയത്തോടെ പുരികം ചുളിച്ചു. “ഇത്രയും കടുപ്പമുള്ള കാറ്റൊന്നും ഇന്നലെ അടിച്ചില്ലല്ലോ. ഇതിന്റെ കൂടെ വിരിച്ച സാരിയൊന്നും പറന്നില്ല, ഇതെങ്ങനെ അങ്ങ് ദൂരെയുള്ള കാപ്പിത്തോട്ടത്തിൽ പോയി വീണു?”
അമ്മയുടെ ആ ‘ലോജിക്’ കേട്ടതോടെ അർജുൻ വേഗം ഇടപെട്ടു. “അതമ്മേ, ഈ ചില വസ്ത്രങ്ങൾക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരക്കുറവാണല്ലോ, കാറ്റടിച്ചാൽ വിമാനം പോലെ പറക്കും. ഇതിപ്പോ കാപ്പിത്തോട്ടത്തിൽ വീണത് ഭാഗ്യം, അപ്പുറത്തെ കുളത്തിൽ വീണില്ലല്ലോ!”
അമ്മ അവരെ രണ്ടിനെയും ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി. “എന്തോ എവിടെയോ ഒരു വശപിശക്…” എന്ന് അമ്മ പിറുപിറുത്തെങ്കിലും, മീര വേഗം എഴുന്നേറ്റ് അമ്മയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആ ‘തെളിവ്’ തട്ടിപ്പറിച്ചെടുത്ത് മുറിയിലേക്ക് ഓടി. പിന്നാലെ അർജുനും ‘കടയിൽ പോകാൻ സമയമായി’ എന്നും പറഞ്ഞ് സ്ഥലം വിട്ടു.
bro njaanum AI use cheyth ezhuthaarund, athu kond parayunne aanu, AI content generate ayitu we have to edit it making it natural,… illenkil oru vayana sukham nashtam akum…pinne entina AI kond create cheyikunne enn chodikam, AI natural tone l content generate akaan athum malayalathil time edukum.
dude very aesthetic images matching the scenes. good work.. loved it..