നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 6 [Kambi Chettan] 99

അടുക്കളയിലെ പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വെച്ച് കൈ തോർത്തുന്ന മീരയുടെ പിന്നിലൂടെ അർജുൻ ഒരു കള്ളപ്പൂച്ചയെപ്പോലെ പതുങ്ങിയെത്തി. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റി, വയറിൽ മെല്ലെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുത്തു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മീര ഒന്ന് വിറച്ചു.

“മീരൂ… ഇങ്ങനെ തടിച്ചു നിൽക്കാതെ വാ, നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം കൂടി ഒന്ന് പോയി കിടക്കാം,” അർജുന്റെ സ്വരത്തിൽ ആ പഴയ കുസൃതിയും കാമവും ഒളിമിന്നിയിരുന്നു.

മീര അവന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ തള്ളിമാറ്റി ഒന്ന് ചിരിച്ചു: “നാണമില്ലേ മനുഷ്യ! കടയിൽ പോകുകയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്? ഇതിപ്പോ എത്രാമത്തെ തവണയാണ് നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ ഒട്ടിപ്പിടിക്കാൻ വരുന്നത്? നിങ്ങൾക്ക് വേറെ പണിയൊന്നുമില്ലേ? എപ്പോഴും ഇതുതന്നെയാണോ തലയിൽ?”

അർജുൻ വിടാൻ ഭാവമില്ല. അവളെ ഒന്നുകൂടി വട്ടംപിടിച്ചു കട്ടിലിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണിറുക്കി: “എന്റെ പൊന്നു മീരൂ, നമ്മൾ ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തിലല്ലേ? ഇതിനെയാ ഹണിമൂൺ പിരീഡ് എന്ന് പറയുന്നത്. അപ്പോൾ പിന്നെ എന്റെ ലോകം നീയും നിന്റെ ലോകം ഞാനുമല്ലേ? ഈ നേരത്ത് ഇതുതന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ മെയിൻ ജോലി!”

മീര പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പതുക്കെ തള്ളി: “ഇപ്പോൾ എന്തായാലും പറ്റില്ല ചേട്ടാ. രാത്രി ആ പറമ്പിൽ വെച്ച് കാണിച്ചു കൂട്ടിയ ആ പഴയ അഭ്യാസങ്ങളുടെ ക്ഷീണം ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല. എന്റെ കാലുകളൊക്കെ ഇപ്പോഴും വേദനിക്കുന്നു. തൽക്കാലം നമുക്ക് വെറുതെ കിടക്കാം, അത്ര തന്നെ!”