അച്ഛൻ ആ രൂപത്തെ മദ്യലഹരിയിൽ ഒന്നുകൂടി പച്ചയായി വർണ്ണിച്ചു: “നല്ല വെളുത്ത നിറമുള്ള, മെലിഞ്ഞു കൊലുന്നനെ ഇരിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി. ചെറിയ കൂമ്പിയ മുലകളും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും മനോഹരമായ പൊക്കിളും അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. നീണ്ട മുഖവും നല്ല മുടിയും ആ രൂപത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു.” തന്റെ മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ചയെ അച്ഛൻ ഒരു യക്ഷിക്കഥയായി മാറ്റി അവതരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾ പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന പേടിയിൽ മീരയും അർജുനും ശ്വാസമടക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അമ്മ അത് വെറും മദ്യലഹരിയിലുള്ള തോന്നലാണെന്ന് പറഞ്ഞ് അച്ഛനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അച്ഛൻ തന്റെ വാദത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു. “അല്ല, അതൊരിക്കലും തോന്നലല്ല, സത്യമായിരുന്നു! ആ യക്ഷിയെ ഞാൻ അത്രയ്ക്കും അടുത്തുനിന്നാണ് അനുഭവിച്ചത്.
ഞാനവളുടെ പൂറിൽ വിരൽ ഇട്ടിരുന്നു! നിനക്ക് വിശ്വസമാകുന്നില്ലെങ്കിൽ ദാ മണത്തു നോക്കൂ, ആ മണം ഇപ്പോഴും എന്റെ വിരലിലുണ്ട്.” അച്ഛൻ തന്റെ വിരലുകൾ അമ്മയുടെ മൂക്കിന് നേരെ നീട്ടി.
അമ്മ അവിശ്വാസത്തോടെയാണെങ്കിലും ആ വിരലുകൾ മണപ്പിച്ചു നോക്കി മുഖം ചുളിച്ചു. “ശരിയാണ്, ഒരു ഉളുമ്പിയ മണം ഇതിൽ വരുന്നുണ്ട്!” അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ ഭയം ഇരട്ടിച്ചു. അതൊരു യക്ഷി തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ച അമ്മ, നാളെത്തന്നെ അമ്പലത്തിൽ പോയി അച്ഛന്റെ പേരിൽ ഒരു ചരട് ജപിച്ചു കെട്ടണമെന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
അടുക്കളവാതിലിന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ ശ്വാസമടക്കി ഇതെല്ലാം കേട്ടുനിന്ന അർജുനും മീരയും ആകെ തകർന്നുപോയി. അച്ഛന്റെ പച്ചയായ വിവരണങ്ങളും അമ്മയുടെ നിഗമനങ്ങളും കേട്ട് എങ്ങനെയെങ്കിലും അവിടെനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് സ്വന്തം മുറികളിലേക്ക് മാറിയാൽ മതിയെന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അവർ. പിടിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ നാണക്കേടും അവരെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
