അമ്മയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ ശരവർഷം പോലെ വന്നപ്പോൾ അർജുന്റെയും മീരയുടെയും ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. ആ സന്ദർഭം ഒരു രസകരമായ കഥയായി താഴെ വിവരിക്കുന്നു:
അടുക്കളയിൽ അച്ഛന്റെ “യക്ഷിക്കഥ” കേട്ട് അന്തംവിട്ടിരുന്ന അമ്മ പെട്ടെന്ന് മക്കളെ ഓർത്തു. “ഈ പിള്ളേർ ഇത് എവിടെപ്പോയി കിടക്കുവാ? ക്ലബ്ബിൽ പോയവർ ഇതുവരെ വന്നില്ലല്ലോ, എനിക്ക് വല്ലാത്ത ടെൻഷനാകുന്നു!”
ഇത് കേട്ടതും അർജുനും മീരയും ഒളിഞ്ഞും പതുങ്ങിയും വീടിന്റെ മുൻവശത്തെത്തി. പിടിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഒരു ‘സീൻ’ ക്രിയേറ്റ് ചെയ്യണമല്ലോ! അവർ വാതിലിൽ ശക്തിയായി മുട്ടി. അമ്മ വാതിൽ തുറന്നതും കണ്ടത് ആകെ നനഞ്ഞ്, പല്ല് കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന മക്കളെയാണ്.
“എന്റെ ദൈവമേ! ഇതെന്തു പറ്റി നിങ്ങൾക്ക്?” അമ്മ അത്ഭുതത്തോടെ കണ്ണുതള്ളി.
“അമ്മേ… ക്ലബ്ബിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ നടന്നാ വന്നത്. വഴിയിൽ വെച്ച് നല്ല മഴ കിട്ടി,” അർജുൻ ഒരുവിധം തട്ടിവിട്ടു.
“അതെന്താടാ കാറെടുക്കാഞ്ഞത്?” അമ്മയുടെ അടുത്ത ചോദ്യം.
“അത്… കാർ വേണ്ടെന്ന് ഞാനല്ലേ പറഞ്ഞത്. കുട ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും മഴ അത്രയ്ക്ക് കടുപ്പമായിരുന്നു,” അർജുൻ ആത്മവിശ്വാസം വീണ്ടെടുക്കാൻ നോക്കി.
അമ്മയുടെ ഓരോ ചോദ്യവും അർജുന്റെ നെഞ്ചിൽ അമ്പു കൊള്ളുന്നതുപോലെയാണ് തറച്ചത്. പതറിപ്പോയെങ്കിലും ഒരുമാതിരി ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവൻ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വരുത്തി.
“അതല്ല അമ്മേ… കാറിലൊക്കെ എപ്പോഴും പോകുന്നതല്ലേ? ഇന്ന് നല്ല നിലാവുള്ള രാത്രിയല്ലേ എന്ന് കരുതി നാടൊക്കെ ഒന്ന് ശരിക്കും കണ്ടു നടന്നു വരാമെന്ന് ഞങ്ങൾ അങ്ങ് തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ നടന്നുവന്നപ്പോഴാ ഈ പണി കിട്ടിയത്!”
