“തുമാരി ചൂച്ചി ചോട്ടി ഹൈ, ലേക്കിൻ അച്ചാ ഷേപ്പ് ഹൈ. മുജെ ബഹുത്ത് അച്ചാ ലഗാ. മേരേ സാത് കുച്ച് ദിനോം കേലിയേ ആവോ. മേ വൊ ദോനോം ബഡാ കർ ദൂൻഗാ. തുമാരി ചൂത്ത് ഭി ബഹുത്ത് സുന്ദർ ഹോഗി. ചൂസ് ചൂസ്കേ മേരേ ലണ്ട് മാരുൻഗാ. തുമേ സ്വർഗ് മേ ലേകെ ജാവൂൻഗാ…. അച്ചാ പൈസാ ഭി ദൂൻഗാ….”
മീര ഇതൊന്നും മനസ്സിലാക്കാതെ അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. അർജുനാകട്ടെ, ആ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ തന്റെ ഭാര്യയോട് എന്തോ മാന്യമായ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുകയാണെന്ന് കരുതി നിഷ്കളങ്കമായി തലയാട്ടി. ആദ്യത്തെ വിമാന യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിൽ തങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്ന ഒരു പുതിയ സുഹൃത്താണോ ഇയാൾ എന്ന് പോലും അർജുൻ ചിന്തിച്ചു കാണും.
അവരുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് ഒരു മറുപടിയും ഇല്ലാത്തത് കണ്ട്, താൻ പറഞ്ഞതൊന്നും ഇവർക്ക് മനസ്സിലായില്ലെന്ന് ആ ഉദ്യോഗസ്ഥന് ബോധ്യമായി. അതോടെ അയാൾ മെല്ലെ സംസാരം നിർത്തി തന്റെ ലാപ്ടോപ്പിലേക്ക് ശ്രദ്ധ മാറ്റി. പക്ഷേ മീരയുടെ മനസ്സിൽ ആ അപരിചിതന്റെ സാമീപ്യവും അയാൾ പറഞ്ഞ ആ ഗൗരവമുള്ള വാക്കുകളും ഒരു നിഗൂഢമായ അനുഭൂതിയായി അവശേഷിച്ചു. എന്തോ വലിയ രഹസ്യം അയാൾ തന്നോട് പങ്കുവെച്ചത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.
ഗോവൻ മണ്ണിൽ വിമാനമിറങ്ങിയ ആവേശം മീരയുടെയും അർജുന്റെയും മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു. ലഗേജ് വരാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ മീര ഒന്ന് ‘ഫ്രഷ്’ ആകാനായി ബാത്ത്റൂമിലേക്ക് പോയി. ലഗേജ് ബെൽറ്റിന് അരികിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന അർജുന്റെ അടുത്തേക്ക് ഗൗരവക്കാരനായ മറ്റൊരു വ്യക്തി നടന്നു വന്നു. കണ്ടിട്ട് ഒരു പട്ടാളക്കാരന്റെയോ ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെയോ ഗാംഭീര്യം—അയാൾ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി, ഗോവയിൽ നേവിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന മലയാളി ഓഫീസറാണ്.
ഞാൻ DEVILS KING 👑😈 ആണ്.
എന്തുകൊണ്ടോ എൻ്റെ മുകളിൽ പറഞ്ഞ ID യില് നിന്ന് കമെൻ്റ് ഇടാൻ സാധിക്കുന്നില്ല.
ഏതായാലും ഈ ഭാഗം തന്നതിന് നന്ദി. ബാക്കി വായിച്ചിട്ട് പറയാം.
പിന്നെ 1st പേജിലെ ഇമേജ് കണ്ടിട്ട് ഒരു ഗ്രൂപ്പ് കളിക്ക് സാദ്ധ്യത ആണ് കാണുന്നത്. അങ്ങനെ തന്നെങ്കിൽ അത് വേണ്ടിരുന്നില്ല്. അദ്യം ഒരാളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ മതിയായിരുന്നു. അവള് പതിവ്രത ആയ , അത്ര ഒന്നും അറിയത പെണ്ണ് അല്ലെ.. അപ്പോ പതിയെ ഒരാളിൽ തുടങ്ങി, കഴപ്പ് മൂത്ത് അങ്ങനെ അങനെ പോയാൽ മതിയായിരുന്നു.