നന്ദിത 10 [The One] 37

​ഗായത്രിയുടെ ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള നടപ്പും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന പലരും പതുക്കെ വഴിമാറിക്കൊടുത്തു. വഴിയിലെ ഗുണ്ടകൾ മാത്രമല്ല, ഈ പബ്ബിലെ വമ്പന്മാർ പോലും അവളെ ഭയത്തോടെയാണ് നോക്കുന്നത്. അവൾ നേരെ വന്ന് എന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. ചുറ്റും നിന്നിരുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ കൈകൾ എന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പതുക്കെ പിൻവാങ്ങി.

​ഞാൻ വിയർത്തു കുളിച്ച്, മുടി അലങ്കോലമായി, ചുരിദാറിൽ ആ പുരുഷബീജത്തിന്റെ കറയുമായി എന്റെ സ്വന്തം അമ്മയുടെ മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു നിന്നു. എന്നെ ഈ കോലത്തിൽ കണ്ടിട്ടും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു അമ്മയുടെ സങ്കടമോ ദേഷ്യമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; പകരം ഒരു കളിപ്പാവയെ നോക്കുന്നതുപോലെയുള്ള തണുത്ത നോട്ടം മാത്രം.

​അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് വന്ന് എന്റെ താടിക്ക് പിടിച്ചുയർത്തി. അവളുടെ വിരലുകളുടെ സ്പർശനം എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു കറന്റ് പോലെ പടർന്നു.

​”എങ്ങനെയുണ്ട് നന്ദിതാ… നിന്റെ ഈ പുതിയ ജീവിതം?” ഗായത്രി ഒരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെ ചോദിച്ചു. “ഒരു വേശ്യയെപ്പോലെ തെരുവിലും ബസ്സിലും കിടന്നു കൊടുക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ പൗരുഷം പൂർണ്ണമായി ചത്തു കഴിഞ്ഞോ?”

​അമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലെ കാമഭ്രാന്ത് ഇരട്ടിച്ചു. “അതേ അമ്മേ… ഞാൻ ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു വേശ്യയാണ്… നിങ്ങളുടെയൊക്കെ മുന്നിൽ ജീവിക്കുന്ന ഒരു വെടി!” എന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറയാൻ എന്റെ ശരീരം കൊതിച്ചു.

​ഗായത്രി തിരിഞ്ഞ് ഷാന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഒരു ക്രൂരമായ മന്ദഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു, “ഇവളെ എന്റെ റൂമിലേക്ക് എത്തിക്കൂ. ഈ വേഷത്തിൽ തന്നെ… ഇവളുടെ യഥാർത്ഥ വില എന്താണെന്ന് ഇന്ന് രാത്രി ഇവൾക്ക് ഞാൻ കാണിച്ചു കൊടുക്കാം.”