നേഹയുടെ പത്തൊൻപത് 1 [മരിയ] 47

സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിനടുത്തുള്ള ഇരിപ്പിടത്തിൽ അവളുടെ ബോസ്സ് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും വന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഗ്രീറ്റ് ചെയ്തു. നല്ലൊരു മനുഷ്യൻ.. ഇയാളുടെ അനിയൻ ആണല്ലോ ആ കെഴങ്ങൻ എന്നോർത്തപ്പോൾ എനിക്ക് അതിശയം തോന്നി.

“നേഹ മോളിരിക്ക്. ഇവൾ പറഞ്ഞല്ലോ അവൻ ഏതാണ്ട് പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നു എന്ന്. എന്ത് പറ്റി?”

ബോസ്സ് വളരെ ശാന്തമായി അന്വേഷിച്ചു.
ഞാൻ കോളേജിൽ വന്നത് മുതൽ ഇന്നലെ വരെ നേരിട്ട എല്ലാ അവഹേളനവും തുറന്നു പറഞ്ഞു.

“അവനൊരു കാട്ടാനയുടെ സ്വഭാവം ആണ് കൊച്ചേ. പക വെക്കും.. പക്ഷേ, നിന്റെ പപ്പാ ചെയ്ത കാര്യത്തിന് ഒന്നും അറിയാത്ത നിന്നോട് പക വെക്കേണ്ട കാര്യമില്ലല്ലോ.. അല്ല, നിന്റെ പപ്പാ എന്ത് പറഞ്ഞു ഇത് കേട്ടപ്പോ?”

“ആദ്യം അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു. പിന്നെ internal mark ഒക്കെ കളഞ്ഞപ്പോ അച്ഛൻ വന്നു സംസാരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അച്ഛൻ ഓഫീസിൽ വന്നു. സാർ കാണാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. അതിന്റെ കലിപ്പിന് എന്റെ ഒരു ദിവസത്തെ അറ്റെൻഡൻസ് കളഞ്ഞു. ”

“ശ്ശെടാ…. ആ നാറിയെക്കൊണ്ട്.”

ബോസ്സും തലയിൽ കൈവെച്ചു.

“ഞാനേതായാലും സംസാരിക്കാം. ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ അവൻ കേക്കും. മോള് പേടിക്കണ്ട. ഇവിടൊരു പാർട്ടി ഉണ്ട് ഇന്ന്. ആലീസ് പറഞ്ഞു കാണും. പാർട്ടി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു സമാധാനായി വീട്ടിൽ പൊക്കോ. Monday തൊട്ട് അവന്റെ ഉപദ്രവം കാണില്ല.”

പുള്ളി എന്റെ കൈകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ആലീസ്, കൊച്ചിനെ നോക്കിക്കോടി… ”

ഇതും പറഞ്ഞു പുള്ളി എങ്ങോട്ടോ പോയി.

ഇത്രേയുള്ളൂ!!!?????