ഒരു മുറ 4 [A V] 108

 

കവിത. അത് പണ്ട് മുതൽ അങ്ങനെ അല്ലെ….

 

സുരേഷ്. അന്ന് വിറകുപുരയിൽ വച്ചു നമ്മളുടെ ആദ്യ സംഗമം നടക്കേണ്ടതായിരുന്നു….

 

കവിത. അന്ന് എന്റെ വിയർപ്പ് മണം മണത്തു ആണ് സമയം പോയത് …..

 

സുരേഷ്. അന്ന് അമ്മാവൻ വന്നില്ലയിരുന്നു എങ്കിൽ നിന്റെ സീൽ അങ്ങ് ഞാൻ പൊട്ടിച്ചേനെ

 

 

കവിത. ഞാൻ പിന്നെയും വിളിച്ചത് അല്ലെ

 

. സുരേഷ്. അന്ന് വന്നപ്പോൾ അമ്മാവനും അമ്മായിയും പെട്ടന്ന് വന്നത് കൊണ്ടല്ലേ. അഹ് നിന്റെ സീൽ പൊട്ടിക്കാൻ യോഗം അവനാണ്

 

കവിത. അതിന് എന്താ എന്റെ മനസിന്റെ ഉടമ ചേട്ടനല്ലേ

ഇപ്പോൾ ശരീരവും

 

പറഞ്ഞതും അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ചാരി കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു.അവളെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു അവൻ ഇരുന്നു.

 

സുരേഷ്. നമ്മൾക്ക് ഇങ്ങനെ ഇരുന്നു പോകാൻ ആണോ യോഗം

 

കവിത. അറിയില്ല പക്ഷെ നമ്മളുടെ യോഗം നമ്മൾ തീരുമാനിക്കുന്നത് ആണ്

 

 

 

അതിനു മറുപടി പറയാതെ സുരേഷ് കിടക്കയിൽ കുറുകെ കിടന്നു. അവനോട് ചേർന്നു അവനെ പറ്റി അവളും കിടന്നു.

 

സുരേഷ്. അവൻ എവിടെ ആണ് പോയത്

 

കവിത. അതു പറയാൻ മറന്നു ഇന്ന് വളരെ അകലെആണ് പോയത്

 

സുരേഷ്. എപ്പോൾ വരും തിരികെ

 

കവിത. ഏതായാലും സന്ധ്യ ആകും

 

അതു കേട്ടതും അവൻ അവളുടെ നേരെ കിടന്നു അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു…. അതിനു കൊതിച്ചു എന്നവണ്ണം അവൾ തിരികെ അവനെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു……

 

സുരേഷ് കൈകൾ അവളുടെ ഇരു ഭാഗത്തും കിടക്കയിൽ കുത്തി അവളോട് നേരെ തന്റെ മുഖം കൊണ്ട് ചെന്നു. കവിത നാണം കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു തന്റെ ചുണ്ടുകൾ നാവ് കൊണ്ട് നനച്ചു കിടന്നു. നനവ് പറ്റിയ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളെ സുരേഷ് തന്റെ ചുണ്ടിൽ മുദ്ര വക്കുന്നു. പതിയെ അവളുടെ ഇരു ചുണ്ടുകളും അവൻ ചപ്പി തുടങ്ങി…..