എല്ലാവർക്കും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഹരി കൈ കൊടുത്തു. പക്ഷെ നിഷക്ക് മാത്രം, അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി, കുറച്ച് അധിക നേരം കൈ കുലുക്കി ഹരി, പറയുകയും ചെയ്തു : ഡോക്ടറെ എവിടെയോ കണ്ട പോലെ….
ഉടനടി നിഷ പറഞ്ഞു : അത് എസ്റ്റേറ്റിൽ ഫോട്ടോയിൽ ആവും…..
മുഴുവൻ ആക്കിയില്ലെങ്കിലും, പറഞ്ഞത് അബദ്ധം ആയെന്ന പോലെ, നിഷ ആൻസിയെ നോക്കി….
എസ്റ്റേറ്റിന്റെ കാര്യം പെട്ടെന്ന് കേട്ട ഹരി ഞെട്ടി, പെട്ടെന്ന് കൈ വലിച്ചു…..
” നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ട് ചെല്ല്…. ഞാൻ വരാം “…. ആൻസിയുടെ തറപ്പിച്ച വാക്കുകൾ ആയിരുന്നു അത്….
നാൽവർ സംഘം തിരിഞ്ഞു നടന്ന് പോയതും ഹരി ആൻസിയെ സംശയത്തോടെ, പേടിയോടെ നോക്കി..
ആൻസി തിരിഞ്ഞു നിന്നു… പതിയെ ഹരിയും….
ആൻസി പതിയെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി……
കോളേജ് കാലത്തെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ് മുതൽ… തുടർന്നു വന്ന കട്ട ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പിന്റെ കഥ മുതൽ അവർ തന്റെ മുഖത്ത് നിന്ന് വായിച്ചെടുത്തതും എല്ലാം…
ആൻസി കൂട്ടി ചേർത്തു : ഹരി പേടിക്കേണ്ട…. ഹരിക്കോ… ഹരിയുടെ ജോലിക്കോ… ഹരിയുടെ കുടുംബ ജീവിതത്തിനോ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാവില്ല…. എന്റെ വാക്കാണ്…..
ആൻസിയുടെ ദൃഢമായ വാക്കുകൾക്ക്, ഹരിക്ക് ഒന്ന് മൂളാനെ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ………
മുക്കിലും മൂലയിലും, ഹോസ്പിറ്റലും കേസുകളും, അല്ലാതെ ഉള്ള ഉയർന്ന സ്റ്റാറ്റസിൽ ഉള്ളവരുടെ സംസാരങ്ങൾ… കൂട്ടത്തിൽ പെടാത്തത് താൻ മാത്രം ആണെന്നുള്ള തിരിച്ചറിവ്. പതിയെ ഇവിടെ നിന്ന് മുങ്ങണം…… ഈ ചിന്തയിൽ ടെൻഷൻ കുറക്കാൻ ആയി ഹരി ഒന്നൂടെ അടിച്ചു..
നല്ല അടിപൊളി കഥ…. ഇനി സസ്പെൻസ് എന്താ എന്ന് അറിയാതെ….. അവസാനം രേവുവിന് ഹരി നഷ്ടപ്പെടുമോ…. അങ്ങനെ ഉണ്ടാവാതെ ഇരിക്കട്ടെ…. എന്ന് മാത്രം പറയുന്നു….
എന്തിനാണ് എല്ലാ കാര്യവും അവൻ ജെറിനോട് പോയി പറയുന്നേ?
രഹസ്യം ഉള്ളിൽവെക്കാൻ അവനു അറിയില്ലേ?
ഇങ്ങനെ ആയാൽ പറ്റില്ല. ഇങ്ങനാണേൽ നമ്മള് പെണങ്ങും. മൊത്തം കഥയും ഇപ്പൊ തന്നെ കേൾക്കണമായിരുന്നു. ലാസ്റ്റ് പേജ് ആയപ്പോൾ ആകെയൊരു ലോസ്റ്റ് ഫീൽ എന്നാലും സെറ വാം വെൽകം ടു അവർ സൈറ്റ്.
ആ സസ്പെൻസ് എന്താന്ന് എന്നോട് പറ, ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല. സത്യം😁
ഒരു രക്ഷയില്ല ബ്രോ
സൂപ്പർബ്ബ് പ്ലീസ് കണ്ടിന്യൂ