ചേച്ചീ! അവൻ മുഖമുയർത്തി. ആ സുന്ദരമായ മുഖം. കുസൃതിയൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വലിയ കണ്ണുകൾ അവനെയുഴിയുന്നു. ആ തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ…
നിനക്കെന്തു പറ്റി? നല്ല കുട്ട്യല്ലേ നീ?
അത്… ചേച്ചീനെക്കാണുമ്പോ എൻ്റെ കണ്ട്രോളു പോവാ! ചേച്ചിയെൻ്റെയടുത്താണേല്… എൻ്റെ സ്വന്തമാണെന്നു തോന്നുവാ… എനിക്ക് ചേച്ചിയെ തൊടണം… പിടിച്ചു ഞെരിക്കണം… ൻ്റേതാക്കണം! അല്ല… എൻ്റെയാണീ സുന്ദരിപ്പെണ്ണ്! അവൻ ചെറുതായി വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഉള്ളിൽ പതഞ്ഞുപൊങ്ങിയ വികാരം വിതുമ്പുന്ന വാക്കുളിലൂടെയൊഴുകി…
അവൾ പകച്ചുപോയി! താനൊരു പെണ്ണാണെന്ന ബോധം! ഇതുവരെ… ഇതുവരെ… ജീവിതത്തിലിതുവരെ…ആണുങ്ങളാരും ഇത്രേം ഉൽക്കടമായ ഇഷ്ട്ടം… അഭിനിവേശം… അവളോടു കാട്ടിയിട്ടില്ല…അവളുടെ വിരലുകൾ അവൻ്റെ കൈത്തണ്ടയിലിറുകി…കുട്ടാ… അവൾ വിതുമ്പിപ്പോയി… ഇവിടെ നമുക്കു സംസാരിക്കാൻ പറ്റിയ ഇടമല്ല. നീ പോയിരുന്ന് പണിയെടുക്ക്. ഡെഡ്ലൈൻ അടുത്തു വരാണ്…
വൈകുന്നേരം അവൻ്റെ സ്കൂട്ടറിൻ്റെ പിന്നിലിരുന്ന് വീട്ടിലേക്കു പോവുമ്പോൾ രണ്ടുപേരും നിശ്ശബ്ദരായിരുന്നു. ആലോചനകളിൽ മുഴുകിയിരുന്നു..
ഹോണ്ട പോർച്ചിൽ കിടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ യമുനയുടെയുള്ളിൽ ലോലമായ അരിശം നുരഞ്ഞു…
വരാന്തയിലിരുന്ന ഗോപൻ യമുനയും രാഹുലും വരുന്നതു കണ്ടെഴുന്നേറ്റു.
ഗോപേട്ടാ! രാഹുൽ. റിസർച്ചു ചെയ്യാണ്. രാഹുൽ! ഗോപകുമാർ. ഇന്നലെത്തൊട്ട് റെവന്യൂ ബോർഡ് മെമ്പറാണ്! യമുന പരിചയപ്പെടുത്തലുകൾ കഴിച്ചു.
ഹലോ സർ! രാഹുൽ ഗോപനു കൈ കൊടുത്തു.
