മടങ്ങുന്നതിന് മുൻപുള്ള അവസാനത്തെ പുലർച്ചെ. അവർ ബാത്റൂമിലെ ഷവറിന് താഴെ ഉടുതുണിയില്ലാതെ നിന്നു. വെള്ളത്തുള്ളികൾ യമുനയുടെ മുലക്കണ്ണുകളിലൂടെ ഇറ്റിറ്റു വീണു. രാഹുൽ അവളെ ഭിത്തിയോടു ചേർത്തു നിർത്തി അവളുടെ ഒരു കാൽ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. വെള്ളത്തിന്റെ തണുപ്പിനെ തോൽപ്പിക്കുന്ന ശരീരത്തിന്റെ ചൂടിൽ അവർ അലിഞ്ഞു. അവൻ്റെ മുഴുത്ത കുണ്ണ അവളുടെ തുടുത്തുപിളർന്ന പൂറിലേക്കു തുളഞ്ഞു കയറി…
അവസാനം തേടുന്ന രണ്ടാത്മാക്കൾ മാത്രം. അവൻ മുട്ടുമടക്കി താഴെനിന്നും കരുത്തോടെയവളെ ഭോഗിച്ചു… മുലഞെട്ടുകൾ കടിച്ചീമ്പി…അവളുടെയാഴങ്ങളിലേക്ക് അവൻ കരുണയില്ലാതെ മുഴുത്ത കുണ്ണ കേറ്റി പിന്നെയും പിന്നെയും ആഞ്ഞടിച്ചു…. ആഹ് എൻ്റെ പൊന്നേ… ആഹ്… എൻ്റെ.. എൻ്റെ… ആ കൊഴുത്ത സ്ത്രീ തിരമാലകളായി അവളെ പുണർന്നു തഴുകിയ രതിമൂർച്ഛകളിലൂടെ ചാഞ്ചാടി…അവസാനം അവൻ തന്റെ ബീജം അവളുടെ ഉദരത്തിലേക്കു ചാമ്പിയപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും കിതപ്പോടെ അന്യോന്യം വാരിപ്പുണർന്നു.
രാഹുൽ പോയതിനുശേഷം ആ വീട് ഒരു ശവപറമ്പ് പോലെ നിശബ്ദമായി. യമുനയുടെ പകൽസമയങ്ങൾ ലൈബ്രറിയിലെ പുസ്തകക്കെട്ടുകൾക്കിടയിൽ യന്ത്രം പോലെ കടന്നുപോയി. പക്ഷേ രാത്രികളിൽ, തണുത്ത കാറ്റ് ജനാലയ്ക്കൽ തട്ടുമ്പോൾ, അവളുടെ വിരലുകൾ അറിയാതെ സ്വന്തം ഉടലിലൂടെ തിരഞ്ഞു നടന്നു. അവൻ കടിച്ചു നോവിച്ച കഴുത്തിലെ പാടുകൾ മാഞ്ഞെങ്കിലും, ആ ചുംബനങ്ങളുടെ ചൂട് അവളുടെ രക്തത്തിൽ ഇപ്പോഴും തിളയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഓരോ തവണ കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോഴും അവന്റെ ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും, തന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ ആ കരുത്തുള്ള കൈകളും അവൾ സ്വപ്നം കണ്ടു. അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു… ജീവിതത്തിൽ വൈകിയെത്തിയ വസന്തം… എത്ര സ്ത്രീകൾക്കാണ് ആ ഭാഗ്യം കിട്ടിയിട്ടുള്ളത്? അവളെന്നും.. രാധികയോടും കൊച്ചുമോനോടുമൊപ്പം അല്ലെങ്കിൽ വല്ലപ്പോഴും ഗൗരിയും മക്കളും.. അതുമല്ലെങ്കിൽ ദിയയും കിരണും ഒരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ വലിഞ്ഞു കേറിവന്ന് ദിവസങ്ങൾ അവളുടെ വീട്ടിൽ ചേക്കേറുമ്പോഴൊക്കെ തൻ്റെ കാമുകൻ്റെ സാന്നിദ്ധ്യമറിഞ്ഞിരുന്നു…
