“നിന്നോടുള്ള എന്റെ പ്രണയം ഈ വേദനയെക്കാൾ വലുതാണെടീ…” അവൻ അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.
യമുന അവനെ തിരിഞ്ഞു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അത് വേദന കൊണ്ടായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് തന്റെ ഉടലും ഉയിരും പൂർണ്ണമായും അവന്റേതാണെന്ന തിരിച്ചറിവിലായിരുന്നു. ആ രാത്രി അവർ നഗ്നരായി പരസ്പരം പുണർന്നു കിടന്നു. പുറത്ത് മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. പക്ഷേ അവരുടെ ഉള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെ വസന്തമായിരുന്നു.
രാഹുലിന്റെ ഓരോ ചുംബനവും തലോടലും അവളുടെ ഉള്ളിലെവിടെയോ തൊട്ടുതഴുകി.. അവൻ വെറുമൊരു കാമുകനായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവളുടെ ഏകാന്തമായ ജീവിതത്തിൽ പ്രണയത്തിന്റെ പുഴയായി ഒഴുകിയെത്തിയ ഒരു ജീവശ്വാസമായിരുന്നു. ഈ പുഴ ഇനി ഒരിക്കലും വറ്റില്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു.
ചേച്ചിയെ പുണർന്ന്… അവളുടെ സ്നേഹത്തിൻ്റെ പുതപ്പിനുള്ളിലെ ഊഷ്മളതയിലലിഞ്ഞു കിടന്നപ്പോൾ അവൾ തൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ കടന്നുവന്ന് തന്നെ എങ്ങിനെയെല്ലാമാണ് സ്വാധീനിച്ചതെന്ന് അവനയവിറക്കി… അമ്മയായി… ചേച്ചിയായി… കാമുകിയായി… ഇനിയിവളെന്നും തൻ്റെ ജീവനോടൊപ്പമുണ്ടാവും… ആ സമൃദ്ധമായ മാറിടത്തിൽ മുഖമമർത്തി അവനൊരു കുഞ്ഞിനെപ്പോലെയുറങ്ങി…
രണ്ടാഴ്ച്ച.. അവൻ്റെയൊഴിവുകാലം വളരെ ഹ്രസ്വമാണെന്ന് കാമുകർക്കു തോന്നി… അപ്പഴേക്കും ബാങ്ക് ജോലിയിൽ ചേർന്നിരുന്ന കിരണും ടെംപററി ട്യൂട്ടറായി പണിയെടുക്കുന്ന ദിയയും സമയം കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാം അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു. യമുന കാമുകനേയും കൊണ്ട് രാധിയയേയും കൊച്ചുമോനേയും കണ്ടു.. പല വട്ടം… രാധികയുടെ ആലിംഗനങ്ങളിലമർന്ന രാഹുലിന് പ്രേമേച്ചിയെയാണ് ഓർമ്മ വന്നത്..
